- Kategori
- Şiir
Ruhun kokusu

salvador dali
Gözlerindeki suskunluk başa bela
Kara değil ,karanlık var gözlerinde.
Uzay boşluğunda kayıp gibiyim;
Nefes de alamıyorum,
Yıldızlar da öylesi uzak...
Dolanıyor bedenim umarsızca, bilinmeyen gezegenlerin arasında.
Ben kimim aslında ?
Ne denli uzaklaşmışım benliğimden.
Sen benim muhattabım değilsin,evet !
Ama bu mısralar senin muhattabın.
Sana bir zulüm ve belki intikam olsun diye
Mahrum kalacaksın; bu çırpınışların son nefesine şahit olmaktan!
Tadamayacaksın bu zevki üzgünüm...
Satırlardan taşan bu çürümüş ruhun kokusu
Ağır gelecekti zaten sana.
Sen yine öyle uzakta dur,fazla yaklaşma,
Gözlerindeki suskunluk bana ceza !