- Kategori
- İş Yaşamı - Kariyer
Rutin hayat
Önce, geliyorum bir mutsuzluk, bir iç karartısı bi bıkkınlık… gazeteleri açıyorum, dedikodu haberlerine bakıyorum; özellikle Hollywood yıldızlarının hayatlarıyla ilgili bir haber varsa kaçırmıyorum. Evli, çocuklu, kocaman yemyeşil bahçeli koca koca agaçlı evlerde oturan, bebeklerinin dadıları, mutfakta aşçıları olan bu insanlara özlemle bakıyorum. Sonra dönüyorum hayatıma, girişiyorum yıgılmış işlerime… alışıveriyorum, unutuyorum hayalleri, dönüyorum rutine… işleri bitirme arzusuyla yumuldukça yumuluyorum ekrana. Bi ara gözlerim sulanıyor, başım dönüyor. Bakıyorum saatler su gibi akmış… Koşuyorum bi kahve kapıyorum, dönüyorum masama, minicik dünyama… kapanıyorum tekrar tekrar tekrar.
Sözde sosyalleşmek için işe başlamayı iple çektim ama her seferinde, her Allahın günü bunu yapmak istemedigim beynimde dönüp duruyor. Ama yalnız degilim biliyorum. Çogu insan aynı sorularla cebelleşiyor. Kimisi zinciri kırıp hayalleri peşine gidiyor, kimi benim gibi devam ediyor, olmaz yapamamlarla hayatına devam ediyor. Bakalım hangimiz kıracagız zinciri ve başarılı olacagız ki geriden gelenlere örnek olacak?!