- Kategori
- Gündelik Yaşam
Rüya
tuhaf bi rüyaydı...
Tuhaf bi rüyaydı...
Kendimi uzaktan izliyordum film gibi.
Karanlıktı ama görebiliyordum.
Dar, uzun... tünel gibi bi yerdeydim tek başıma.
Yol bomboştu ve yürüyordum.
Önümde ardımda benden başka hiç kimse yoktu hiç kimse..
Yukarıdan ve uzaktan kendimi küçücük görüyordum.
Sonra o bomboş yolda birden biri belirdi karşımda, önümde dikildi
Yüzsüzdü...
Yüzü yoktu...
Bana ardımı göstererek dedi ki;
"Geri dön,...."
Ardıma şöyle bir baktım,
O kadar yol gelmişim geri dönmek akıl kârı değil.
Ama dedim, demek ki dedim; henüz zamanı değil gitmenin, yürümenin...
Eğer buraya dek gelmişsem ve geri döneceksem bunda da var bi hayır.
Gelirken gördüklerim... duyduklarım, yaşadıklarım...
Hiç diretmedim, döndüm.
***
Zaman o zamana erdiğinde insan,
Bilirmiş, anlarmış onun kendine müstehak olduğunu ya da olmadığını.
Ne yaşanacaksa yaşanır,
Kalan kalır,giden gidermiş...
Ben kalan oldum o zamandan,
En azından şimdilik....
- Toplam blog
- : 319
- : 1390
- Kayıt tarihi
- : 29.10.06
"Ben; hiç yalnız kalmadım... Kalabalık bi ailede yere atılan yataklarda Yan yana, baş başa, el el..