Sabır can

Bu hafta sonu kendime hediye aldım.

Bir kaktüs… Evet bir kaktüs. Çoğunuzun adını bile duyduğunda yüz ifadesinin değiştiğini tahmin ediyorum. Dikenleri olan, çirkin, sevimsiz bir bitki çoğumuza göre. Ama neler gizliymiş o bitkide meğerse.

Çiçekçinin önünden geçerken, kırmızı güller, orkideler, menekşeler, açelyalar arasında öylece duran kaktüsler takıldı gözümüze. Mor çiçekleri olan bir tanesini beğenip içeriye girdik. Çiçeğine dokunmak istedim, dokunduğum anda da hayal kırıklığına uğradım.

Çiçeği yapaymış meğer. Çiçekçiye neden böyle diye sorduğumda, hangi renk olduklarını ayırmak için bunun yapıldığını söyledi. Ve eğer bu bitkiyi büyüteceksek biraz sabırlı olmamız gerektiğini ekledi peşine. Çünkü bu bitki yaklaşık olarak iki yıl sonra çiçek açacakmış. Üzerindeki yapay çiçeği de atacakmış kendiliğinden zamanı geldiğinde.

Ayda bir defa sulamam yeterli olacakmış ve suya doyduğunuda, ışığa doğru tutup ona baktığımda bana gösterecekmiş parıldayarak. Ve de yılda sadece ve sadece bir kere çiçek açacakmış.

Çiçekçinin bu anlattıklarından sonra, onun ne kadar değerli bir bitki olduğunu anladım.

Böyle yavaş büyümeleri, sabır ve uzun süren bir sevginin ifadesinden başka bir şey değil de nedir sizce ..!! ? ?

Neden mi anlattım bunları…!!? ? Kıssadan hisse.

Her şeyi o kadar çabuk tüketiyoruz ki, sevgiyi, aşkı, güveni…

Sabrımız yok ne sevmeye ne de sevilmeye…

Sevgiyi ve aşkı bile bir güne sığdırır olduk 14 Şubatlarda. Ve de ticaretini yapar olduk tek taş pırlantalarla…

Yüreğinizden ve dilinizden sevgi eksik olmasın bir ömür boyunca.

Sevgiyle kalın

Bu arada kaktüsümün adını SABIR CAN koydum ;)