- Kategori
- Deneme
Sadece insan

SSSsss
Acı çekmek için bu kadar direnen başka bir varlık daha var mı acaba dünyada?
Bir sevgilinin ardından yaşanan acı dolu günlerin ıstırabını dindirmek için o kadar çok durum çıksa da sırf o nöbetlere devam edebilmek için hepsini elinin tersiyle itmeye bir an olsun yanaşmayan mahlukatlarız. Bir ayrılık sonrası, hatırası olan her yere gidecek, ortak şarkıyı dinleyecek, birlikte yazılan, okunan şiirleri tekrar okuyacak kadar acıya düşkün, cennetin kapısı açılsa bile cehennemde bizi terk eden için yanmayı kabul eden canlılarız. Sırf gözyaşlarının ne kadar akabileceğinin hesabını yapmak için tüm gündüzleri feda etmeyi göze alacak kadar cesaretliyiz. İstediği kadar büyük olsun evimiz, içini öyle bir doldururuz ki kederle acıyla, kendimizi sığdıracak bir santimetre bile bulamayız. Şarkıların en acılısı tercihimizdir derman niyetine ve beynimizle hesaplar sonra ağır ağır çekeriz yüz ölçümü en büyük çıkan kahrı. En sevdiğimiz insan bile çekilmez olur o zamanlarda. Herkes sussun isteriz sessizliği giyeriz üstümüze. Günler geçtikçe en güzel kıyafetimiz olur, çıkarmaya bile yeltenmeyiz üzerimizden. Soğuk gecelerde iliğimiz kemiğimiz donana kadar adım adım dolaşırız tüm caddeleri. Her caddeye gözyaşlarıyla adını yazarız giden sevgilinin. Terk etmek istesek de bu şehri hep "Onu yine görme ümidi" tutar bizi burada. Güneşe inat kapanır güneşlikler ve çekilir en kahverengisi kadife perdelerin bir biri üstüne. Kuş cıvıltıları, eminim daha önce hiç kendilerine edilen küfürlerden habersiz çınlatmamıştı bu sokakları.
Doğanın, hayatın, insanların, aydınlığın, güneşin, dostların, sevgilerin tüm acıları dindirmeye en güzel ilaç olduğu bir dünyada, acıyı iliklerine kadar çeken, onu yaşamaktan bir an olsun vazgeçmeyen başka bir mahlukat var mı acaba bu dünyada, İnsandan başka?
p3/!|\|