- Kategori
- Şiir
Saklambaç

beynimin kanatları ufuklara çarpa çarpa kanıyor..N.Fazıl..
Çokça silgi tükettim
Yazdıklarım bir tokat gibi bugünlerde
Korkar mı insan yazdıklarından
İçinin isini, pusunu kendi gözleriyle görmekten
Bulanmamak için yazmıyorum
Korktuğum için kendimden
Dilimde küflü bir küfür gözlerime vurmuşken
Ayaklarım kıçıma vura vura kaçıyorum
Oysa hiç yalan söylemediğim halde
Doğru olamamanın;
Komşuları rahatsız etmeden
İçimin gürültüsüyle yaşayabilmenin;
Yön duygum hiç oluşmamışken
Bütün yolları bilebilmenin;
Gülümsüyorken, kollarımı birbirine bağlamış
Dilimdeki jilet kesiğiyle
Herşeyi herkesi silebilmenin şaşkınlığı içimde..
Gözlerimde yaslı bir hüzün, yaşlanmış bir sevinç
Ne'm varsa üstüme üstüme gelmekte..
Kirpiğimin içinde küflü bir küfür
Dizlerimi dövmekte
Oysa korkmak diyorum kendimden
Değil
Saklanmak bu..