- Kategori
- Aşk - Evlilik
Saklan gözbebeğim... Saklan ki, aldatabileyim kendimi

Kalpten bazen bir damla hüzün sızar...ve düşer tellere ezgi olmak umuduyla.
Gitmeliyim gözbebeğim...
Gitmeliyim... vakit akşam oldu vadimde.
Gün teslim olurken geceye, dönüş zamanım benimde; o mahsun, o yalnız hallerime...
Ama ne olur sen bakma ardımdan böyle...
Ve eğer... eğer ağlarsan ört yaşlarını, yada gecenin dumanıyla gizle.
Korkuyorum gözbebeğim...
Korkuyorum, güçsüz kalışlarınla her yüzleştiğimde...
Korkuyorum işte, yumşak karnını her gördüğümde.
Bazen başa çıkamazsam diye...bazense, seni gördüğüm için hırçınlaşırsın diye...
İşte bundandır ki; bilsem de seni her halinle, yinede tüm bunları bildiğimi sen bilme...
Duysamda her ne kadar sığındığını; umudunu yitirdiğin kuzgun karası gecelerde son durağın olan kadehine...
Görmeyeyim...görmeyeyim göz bebeğim... bilsemde görmeyeyim seni öyle...
Yada izin ver bana tekrar, kaldır şu koyduğun engelleri...
Kaldır ki, sokulabileyim derinlerindeki o en mahrem korkularına...
Müsade et ki, uzanabileyim sana...
Uzanıp okşayayım; seni kaç zamandır böylesine birbaşına bırakan seçilmiş yalnızlığına...
Müsade et, dokunayım sana...
Dokunup sarabileyim, seni bu denli hırçınlaştıran tüm o kesiklerinin herbirini şevkatimle...
Saklanma...
Tüm o aceleci, bir o kadarda ürkek, çaresiz çocuk hallerinle bırak kendini bana.
Göster...göster ki gözbebeğim, gösterebileyim sana; o yaralı, o umutsuz, o en dipteki hallerinde bile ne kadar çok sevebileceğimi seni...
Yada gözbebeğim; sakla kendini benden...
Sen saklan ki, aldatabileyim kendimi; sanki seni her halinle ve hala sevmiyormuşum gibi...
Sevgi ve ışıkla,
Ayna
02.06.2008