- Kategori
- Kültür - Sanat
Sanat ve ölümsüzlük iksiri
![Sanat ve ölümsüzlük iksiri](https://iblog.milliyet.com.tr/imgroot/blogv7/Blog333/2011/09/11/43/61895-3-4-efd91.jpg)
Bir gün kaybolursam eğer çıkmaz bir sokakta ve yalnızca birkaç dize, cümle, dondurulmuş bir an kalırsa benden geriye, bu yaşadığımın kanıtıdır. Yaşadığımızın. Tanrının varlığı kanıtlanamaz belki ama asla unutulmaz, inansak da inanmasak da. Bir sebebi var bence, yarattıkları ki hayal gücünün sınırlarına aşan biz insanlarız bir kısmı, tablolarını yaptığımız yüzler, hayatını yazdığımız kitaplar, fotoğrafını çektiğimiz manzaralar; o denizler, dağlar, eller, gözler, ışık.
Yaratmak bu kadar zor işte, unutulmamayı seçmek, unutmayı, ölümü seçmek, yaşamak varken… Çürüyüp giderken, yem olurken başka canlara, senin için açılan o çukurda, yalnız ölümken yaşanan tek başına, aşk varken, onu bulamazken arayıp da.
Yaratmaktır ölümsüz kılan her canlıyı. Küçük bir bebek olabilirsiniz ama iki insana sonsuzluğu vaat edebilirsiniz. Sonsuza kadar hücrelerimizi işgal altına almış genleri Adem ve Havva’nın; günahkar olsalar da. Belki de sadece aşıktılar. Havva kötü bir kadın değildi; yılanın canı çekmişti belki de o elmayı, tek istediği biraz yardımdı. Eve/Havva’nı anlamı hayat veren demekken; işte sonsuzluk, ölümsüzlük buydu.
Yazmak da bu işte, çizmek, gözünü kameraya dayayıp o hep aradığın kadını filme almak; o yüzden yönetmenler çoğunlukla Adem’di. Tanrı ilk kadını ve erkeği bu nedenle dünyanın farklı köşelerine koyup birbirlerini bulmaya cezalandırmıştı. Yaratmak zordur; sancılıdır kalemden çıkan yaratılmışların doğumu; özellikle de içinde barındırdığın o yabancıya ulaşmaya çalışırken.. Bir ressamın güzel bir kadının portresini çizmesi. Bir fotoğrafçının yakalaması zor anları tutsak etmesi insan yapımı bir makinede, ki zaman Tanrı’nın kontrolündeyken. Ve sanatçıların duyguları iki katı daha yoğunken, yalnızca Adem ve Havva kalabilmek çok daha zordu, yoğundu.
Tüm dünya bir sahnedir
Yalnızca birer oyuncu olan kadınlarla erkeklerin
Sahneye girip çıktığı.Ve tek bir insanın
Ömrü boyunca pek çok rol oynadığı.(Shakespeare)
Aslında hayat, bizim de içinde yer aldığımız, kendi rolümüzü kendimizin belirlediği senaryoya göre yazılan bir oyun sadece…