Sanmak

Güzel bir ilişkiniz vardır. Uzun bir sevdaya yelken açmış, mavi bir buluta uçurtma salmıştır yüreğiniz. Her şey daha güzel olma yolundadır. Bu yolundalık onsuz geçen anlarınız için kuvvet verir kollarınıza.

İşinizde, gücünüzde, kendi başınalığınızda…

Kalbinize bu kadar yaklaşan o kalbin özlemini duyarsınız…

Bütün çağrışımlar, sizi onunla yaşadığınız anılara çağırır. Bir anıdan başka bir anıya sıçrar aklınız. Ne güzeldir onunla olmak... Ayrı kadehlerden içilen şarabı tek damakta tatlandırmak…

İçinize nereden sızdığını bilmediğiniz müzikler, hayallerinize götürür sizi.

Onunla yaşanacaklar listenizden bir resim seçersiniz.

Bir akşamüstüdür. Güneşi gülümseyerek uğurlayan iki sevgili oturuyordur sahilde. Kendi siluetinize bakarsınız uzaktan. Saçlarınız uçuşur rüzgârda ve omzunuzda onun eli.

Oda aynı hayalde midir şimdi?

Sanırsınız oda sizi düşlüyor.

Bir güç oluşmaya başlar içinizde, olmazları olur yapan, eksikleri tamamlayan, geleceğe umutla baktıran.

İçinizde kıpırdayan bir şeylerle koşar adım ona gidersiniz.

Ve sanırsınız aynı hayali düşlüyor.

Ve sanırsınız sizi bekliyor.

Ve sanmak bir tokat indirir yüzünüze.

Siz hiç,

Beklediğini sandığınız bir insanı bekler buldunuz mu başka bir insanı?