​ Savaşın çocukları / Güncel / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Ocak '09

 
Kategori
Güncel
 

Savaşın çocukları

Savaşın çocukları
 

Çocuklar şarkı söylemeli..


Bu savaş var ya savaş.
Bu ölümlü dünya’ya sığamayan, kendilerini eğitimli sanan cahil insanların çıkardığı korkunç bir olay.
Aslında hiçbir savaşın sonunda;”Galip” yok.
Savaş sonunda ”ölüm-zulüm-acı-keder” kalıyor.
Galip olan da yenik.
Mağlup olan, daha da yenik.

Savaşlarda en çok etkilenenler, ”çocuklar.”
Masumiyetin sembolü çocuklar, savaşlarda “en büyük acıyı ve zulmü” yaşıyorlar.
Afrika’da, Asya’da ve de Ortadoğu’da çocuklar, en büyük acıları yaşıyorlar.

Geçmiş tarihleri bir kenara bırakalım. Son “on yıl içinde” savaşlardan etkilenen çocuk sayılarına bir bakalım.
Son on yılda; “2 milyondan fazla çocuk ölmüş.”
4 milyondan fazla çocuk sakat kalmış.
1 milyondan fazla çocuk öksüz kalmış.
12 milyondan fazla çocuk korumasız, sığınmasız tek başlarına kalmış.
Binlerce çocuk köle işçi olarak çalıştırılıyor.

Savaşın etkisiyle, travmalar oluşmuş çocukların kafalarında.
Dengesiz büyüyorlar.
Savaş sayesinde dünyanın içi dışına çıkmış.
Dengeler daha da bozuluyor.
Sığamıyoruz bu Dünya’ya.
Dar geliyor bize bu Dünya.

Çok ilginç istatistikler yapılıyor dünya bugün.
“10 milyon mermi parası ile 6 ölümcül hastalıktan, 8 milyon çocuk korunabilirmiş.”
Bütün Dünya’da “savaş harcamaları” %40 artmış.
Yılda silahlanmaya ve savaşa hazırlık harcamaları 2 trilyon doları geçiyormuş.
ABD, Afganistan ve Irak’ta; 1 trilyon dolar harcamış.
On günlük savaş harcaması ile 10 milyon çocuğun bir yıllık sağlık masrafı karşılanırmış.

İsrail, babasından aldığı güçle, vuruyor Filistin’i.
İsrailliler, futbol maçı izler gibi izliyorlar füzelerin gidişini. Her hedefi vuran füzede, başparmaklarıyla zafer işareti yapıp “oley” çekiyorlar.
“Ölüm oyunu, ” futbol maçına dönüşmüş sanki.

Hiç kimsenin şüphesi olmasın, hiçbir İsrailli çocuk, rahat uyuyamayacak yatağında. Büyüklerinin öldürdüğü, Filistinli çocukların bakışlarıyla, korkarak sürdürecekler hayatlarını. Tedirgin bir kuş gibi, rahat içemeyecekler sularını. Rahat yürüyemeyecekler yolda. Evlerinde otururken kapılara değil, pencerelerine de bin kilit asacaklar. Yine de rahat olamayacaklar.
Gel de yanma bu çocuklara.

Aklım hep savaş harcamalarına takılıp kalıyor.
ABD, inatla Dünya’yı talan etme yarışını sürdürürken; Vietnam’da: 600 milyar Dolar, Kore’de: 500 milyar dolar, 1.Körfez Savaşında: 100 milyar dolar harcamış.
Gel de şaşma.

Yurdumuzda, PKK terörüne harcadığımız parayla, “yeni bir Türkiye” kurulurdu diye söyleniyor uzmanlar…
Bu parayla ne borç kalırdı, ne de aç insan.
Ne de eğitimsiz çocuk.
Ne de tedavisiz insan.
Dört bir yanı yaşanılır bir ülke olurdu, benim memleketim.
Sokaklarında dilenci, aç-açık insan kalmazdı.
Basit bir ameliyat parasını bulamayıp, ölümü beklemezdi insanlar.
Ne kaldı elimizde genç ölümlerden başka.
Yüreği yanık analardan, babalardan başka.
Ateş düştüğü yeri değil, hissedildiği her yeri yaktı.
Gençliğini yaşayamamış, birçok gencimizi verdik toprağa.
Gül yüzlü kaç çocuğumuzu daha vereceğiz toprağa, belli değil.

ABD’nin Afganistan’da, Irak’ta ne işi var? Niye harcar bu paraları? Herkes ne işi olduğunu biliyor da.!?
Afganistan ve Irak’ta harcanan paralarla, bu ülkenin hiçbir sorunu kalmazdı.
Bu iki ülkede savaşın ne zaman biteceği de belli değil.
Savaşı yaşlılar çıkarırmış, acıyı çocuklar çekermiş.
Ne olursa olsun, ”Ben güçlüyüm” diyenlerde acı çekecek.
Hem de “Afganlı, Iraklı ve Filistinli” çocuklardan daha çok acı çekecekler.

Ben ülkemin, komşumun ve de bütün dünyanın çocuklarını seviyorum.
Ve ağlıyorum… Yanıyorum savaşın içinde kalmış bütün çocuklara.
Savaşlara harcanan paralar, insanların mutluluğu için harcansa ne olur sanki?

Neticede öleceğiz de.

Barış içinde, huzurlu yaşasak güzel olmaz mı?
Ben hayal mi kuruyorum acaba?

Hep beni kovalar savaş çığlıkları
Hep içimde gezinir demir leblebi.
Bin yaşıma gelsem de
Bir yaş büyüdüm diyemem.
Bir güldüğümü görmüş varsa…
Ağladıklarımı yok sayarım.


Kan göllerinde nilüferler acar mı?


İstemediğim tek şeydir SAVAŞ.
İstediğim çok şeydir BARIŞ.

 
Toplam blog
: 420
: 1641
Kayıt tarihi
: 19.12.08
 
 

1957 Çanakkale/Yenice doğumluyum. Öykü ,deneme, şiir yazarım. Yazdığım bir çok şiirin bestesini d..