- Kategori
- Gündelik Yaşam
Sayın başbakan, bilesiniz...
Diyarbakır'ın Dicle ilçesinde teröristler tarafından döşenen mayının patlaması sonucu şehit olan Jandarma Komando erlerinin cenaze haberine bir “Yorum” yazılmış.
Aynen şöyle:
“Ayaklanma çok yakın... Etrafımdaki tüm gençler bu milletten nefret ediyor. Daha 15-16 yaşındaki çocukların gözleri öfke ve kin dolu. Şer tohumları ekildi artık. Yakın gelecekte çok büyük bir ayaklanma bekliyorum. Türk milleti büyük bir isyan başlatacak, zamanını bekliyor sadece. İşte o zaman çok kuru çok yaş yanacak ve bu teröre esas tepki göstermesi gereken bölge halkı çok diyet ödeyecek...”
Evet, sabrımız taşalı çok oldu. Ancak, düşündüğümüz elbette ki “Ayaklanma” boyutuna varacak kadar hesapsız kitapsızlık değil.
Bu yorumda katıldığım nokta “…İşte o zaman çok kuru çok yaş yanacak ve bu teröre esas tepki göstermesi gereken bölge halkı çok diyet ödeyecek…” bölümü.
Daha önce bu konuda yazdığım yazılarımda da belirttiğim gibi, yıllardır o bölgede ve o bölgenin insanları ile iç içe yaşadım. Ekseriyetin terörü onaylamadığını biliyorum.
Ancak, PKK eylemlerinin başladığı günden bu yana yaratılan ve kökü de dışarıda olan TERÖR ile Türkiye yok edilmeye çalışılmaktadır.
Ne yazık ki, ekonomik ve sosyal zorluklar içinde olanlar da terörün maşası olmaktadır. PKK’ın elebaşıları ise, her türlü lüksün içinde yaşamaktadır.
Türkiye’nin çeşitli yerlerinde ve özellikle İstanbul’da çocukların ön saflara çıkartarak uyguladıkları terör faaliyetleri, yukarıdaki yorumdaki gibi bir gün geri tepecek ve yine yorumda da olduğu gibi birçok suçsuz da “Diyet” ödeyecek.
Nevruz dolayısıyla DTP yöneticilerinin konuşmalarına dikkat ediniz. Başları, kabuklarından yavaşça çıkmaya başlıyor. Öncelikle “Söz” ile ayaklanma provaları başladı.
Ve…
Ne yazık ki siyasi iktidar bu işin ciddiyetinde değil. Ne yazık ki Başbakan, kendini cumhurbaşkanlığı makamına atmaya çalışıyor.
Başbakan, gittikçe konuşmasının ayarını bozuyor ve en son da muhalefet partisinin başkanına “Sen kimsin” diye soruyor. Arkasından da kendini “Haklı” çıkarmak için “Adamın tepesini attırıyorlar” lafının arkasına sığınıyor.
Başbakan…
Bilmeniz gereken çok önemli bir şey var. Sizin “Tepenizin atması” gibi bir hakkınız ve lüksünüz ne yazık ki yok.
Sizin deyiminiz ile evet “Önce insansınız” ama ondan sonra da ülke yönettiğinizin farkında olmanız gerekir. Sizin öncelikli göreviniz, ülkenin yönetimi ile uğraşmaktır.
Terör örgütünün başına “Sayın” dedikten sonra “Evet… Böyle bir şey oldu, özür dilerim” diyeceğinize sarf ettiğiniz sözlere bakın. Yok, eğer böyle bir şey söylememişseniz “Söylemedim” diyerek işi sonlandırabilirsiniz.
Sırrı Sakık İstanbul’da konuşurken “PKK burada” diyerek alenen yönettiğiniz devlete meydan okuyor. Siz nerdesiniz?
Leyla Zana, Diyarbakır’da amcalarından söz ediyor, kanlı terör örgütünün başına “Liderim” diyor, siz neredesiniz?
O kanlı terör örgütünün lideri, bütün yasalara aykırı olarak her seferinde cezaevinden örgütüne mesajlar yağdırıyor. Siz neredesiniz?
Bir belediye başkanı “Kerkük’e saldırıyı Diyarbakır’a yapılmış sayarız” diyor, siz neredesiniz?
Ama siz, şehitler teker teker kalkarken “Askerlik yan gelip yatma yeri değildir” diyebiliyorsunuz.
Siz Başbakan…
Siz ölçüyü endazeyi kaçırıp herkesi fırçalarken, esas dikkatinizi toplamanız gereken yerleri kaçıyorsunuz.
Bakın. Bu kez vatandaş “Ayaklanma” mesajları vermeye başladı. Haberiniz var mı?
Milletin sabrı tükenmeye başladı. Teröre de sabrı kalmadı, size de sabrı kalmadı Sayın Başbakan.
Bir de Sayın Başbakan… Sözde müttefikimiz Amerika tarafından ablukaya alınan Türkiye’nin kuzeyinde “Kürdistan” kuruldu bile… Siz neredesiniz?
Diye soruyoruz artık.
Bilesiniz…
24 MART 2007
- Toplam blog
- : 1104
- : 918
- Kayıt tarihi
- : 28.01.07
Emekliyim ama “Tekaüt” değilim. 1961 yılından beri değişik “Anadolu” gazetelerinde yazdım. 1984-8..