Selam..

Allah'ın selamıdır, elbette ki alınır, verilir.. Alıyoruz, veriyoruz.. Lakin bini aşıyor çoğu zaman.. Sanki ellerindeki tek silahları oymuş gibi, sanki ortak dilleri oymuş gibi adeta parola gibi kullanıyorlar.

Dincisi de kullanıyor, berberi de, esnafı da, bakkalı da, memuru da..

Allah'ın selamına itirazımız yok. Olamaz da!. Zira ülke kuşatılmış durumda arkadaşlar. Hangi ortama girilirse öncelik sırası "Merhaba" yerine Arapça selam önde.

Selam da, merhaba da aynı noktada kesiştiğine göre Atatürk devrimlerine itiraz niye?

Telefonda "Alo" yerine aynı selam.. Telefonu kapatırken aynı selam.. Bir ortama girerken aynı, çıkarken aynı selam..

Ya "Hayırlı Cuma" ya ne dersiniz? Cuma hayırlı da Cumartesi hayırsız mı? Salı'ya ne olmuş? Allah'ın bütün günleri güzel, aydınlık, hayırlı olmasın mı?

Bana göre bu davranışlar duygu sömürüsünün ötesinde bir şey değildir.. Çıkar ilişkilerindeki ortak dilleridir..

Evet, onların..

Kim onlar?

Gerçek Müslümanları tenzih ederim, dini araç olarak kullanan camialar.. Selam aracını kazanca dönüştürmek felsefeleridir onların..

Oysa kazanç, emek değil midir?

Hülasa arkadaşlar, son on yılda Milliyetçi muhafazakar Partilerin (Doğru Yol, ANAP gibi) Meclis dışında kalmalarından dolayı AKP iktidarında ortaya çıkan bu alışkanlıkları çağdaş alışkanlık boyutuna getirmemiz gerekiyor. Bu nedenle (Eski Doğru Yol Partisi) şimdiki DP Meclise girmelidir..

Washington zaten daha fazla selamlaşmaya izin vermeyeceği için DP, ya Çiller ile ya da Demirel ile Meclise gireceği muhtemeldir.. Daha çok Demirel'le..