Sen nasılsın diye sor; ben iyi olurum

alıntı

Duvar yazılarına merak sarmıştım bir ara. Küçükken rengarenk kartlara yazılı bu anlamlı sözlerden çoktu bizde.

Ablam beğendiklerini alır giysi dolabımızın kapağına asardı.

Aklımda kalanlardan biri “parayı sevmiyorum ama sinirlerimi yatıştırıyor” yazılı karttı.

Çocuk aklım anlamaya yetmez, okumayı sökmenin hevesiyle defalarca hepsini okurdu.

Geçen gün internette gözüme çarptı yine bir tanesinde; “sen nasılsın diye sor, ben iyi olurum” yazıyordu.

Daha sonra bir tweet te görmüştüm aynı yazıyı. Kime seslenmek istemişti acaba genç kız.

Bazen ne kadar muhtacız başkasından gelecek bir soruya ya da bir cümleye.

Ne kadar savunmasız ve çaresiz kalırız beklediğimiz cümle kelimelerden dökülmedikçe.

Az mı bekledik çalacak telefonu, gelecek mesajı?

Az mı yorulduk her arayanın beklenen kişi olmadığını, gelen mesajın sıradan bir reklam mesajı olduğunu görünce?

İnsan yaşadığı sürece hayal kırıklıklarına gebe.

Bir gün gülse, diğer gün ağlıyor. Ve bunu bir tek ben değil herkes yaşıyor.

Ne kadar zorlasak da, ne kadar mücadele etsek de her şey olması gerektiği gibi şekilleniyor.

Hepimizin ortak isteği mutluluk ancak zor bulunan mücevher haline geliyor.

Bir “nasılsın” kelimesine verecek binlerce cevabı oluyor yüreğin.

“İyiyim”lerin ardında genelde “sensiz çok beterim”ler saklı kalıyor.

Bir çok hissi sıralamak istiyor insan sevdiğine.

Saatlerce anlatmak istiyor. Ama o beklenen soru umulmadık anda gelip sadece “iyiyim” ile sıradanlaştırılıyor.

Soran bilmiyor ki, sen sorduğun için iyi cevaplayan.

Şuanın tesiriyle mutlu, söyleyeceklerinden umutlu.

Sonra yine ummadığı bir anda yarım kalıyor konuşmalar.

Yürek içinde binlerce ertelenmiş, söylenmemiş cümle taşıyor.

Belki bir gün gelir diye, gelir de nasılsın? Der diye bekliyor.

İstanbul doğumlu. Kuantum Yaşam Koçu. EFT, NLP, ETKİLİ İLETİŞİM, BEDEN DİLİ gibi bir çok konuda e..