Sen neredeysen oraya

Bir masa gördüm
Üstünde çeşit çeşit renkler
Biri bana seç dedi
Neyi seçeceğimi bilemedim
Hadi korkma elini uzat dedi
Neye elimi uzatacağımı bilemedim

Masa uzadı uzadı
Üstünde çeşit çeşit çiçek vardı
Biri bana al bir tane kokla dedi
Hangisini alıp koklayacağımı bilemedim
Hadi korkma bir buket derle dedi
Hangilerinle derleyeceğimi bilemedim

Masaya baktım baktım
Üstünde bilmediğim şeyler vardı
Biri bana yarat ne istersen dedi
Ne yaratacağımı bilemedim
Hadi korkma davran dedi
Nasıl davranacağımı bilemedim

Bir masa gördüm
Uzun ve inceydi
Üstünde çeşit çeşit şeyler vardı
Onların ne olduklarını bilemedim
Arkamı döndüm gidecekken bir uçurum belirdi
Tekrar döndüğümde masa ufka yerleşti
Üstünde mumlar yanmaya başladı

Neler oluyor dedim
Cevap vermedi biri
Bir diğeri seç dedi
Ne seçeyim ki dedim

Masa ufuktaydı
Neden gitti dedim
Biri sustu
Bir diğeri seçmedin dedi

Arkama döndüm uçurum dibimde belirdi
Sordum bu neden dedim
Seçmedin dedi
İyi seçeyim de ne seçeyim dedim
Var mısın, yok musun bunu seç dedi
Ne için var mıyım, yok muyum dedim
Biri sustu
Bir diğeri sence dedi

Tekrar geriye döndüm
Masa yoktu
Ufuk yoktu
Çiçek yoktu
Renk yoktu
Boşluk yoktu
Doluluk yoktu

Geriye döndüm
Tekrar döndüm
Her yer bomboştu
Neden dedim
Senden dedi biri
Bir diğeri sustu

Döndüm döndüm
Baktım baktım
Aradım aradım
Hiçlikte kendimi var ettim
Aradıklarımın, seçemediklerimin
Ardından bakmadım

Yine biri belirdi
Eh hadi gidelim dedi
Nereye dedim
Sen nerdeysen oraya dedi.


5 Haziran 2006
Carolina Isolabella Özgün