Sen pembesin ben aksii, naleet!!

Tıpkı şarkıdaki gibi…
Mimoza çiçeği yolculuğa çıkar, ardına bakmaz gider
Oysaki daha ilkbahar yeni bitmişti, yaza beraberce başlamıştılar
İlk adımlarını atan bebek tatlılığında ılık mı ılık bir sevda idi
Aşktan daha yumuşak ölümden daha öte
Kimse kalmamıştı yolun ortasında adeta
O ve mimozasından başka…
Dünya etrafında döndü o da dünyanın etrafında Mimozası vardı
Yazda kışta baharda
Elinde yüreğinde fikrinde
Dudağında gözünde benliğinde
Sımsıkı doladı hayatına pembe saçlarını çiçeğinin
İşte zamanın sonu, hayatın sonu dedi içinden
Gece yatağına girince besmelesi dudağının
Sabah mahmurluğunda rengi gözlerinin
Pembe çiçeğim ve mutlu son dedi
Hadsiz, korkusuz, emin, istikrarlı;
Nerden bilirdi ki ölümden fenası var
Nerden bilirdi sızım sızın sızlanarak geleceğini ayrılığın
Birgün yaşadığı mutlu günlerin muhasebesini çıkarmak düşecekmiş
Birgün mimoza yanarak, ölerek gidecekmiş
Kalan yalnız kalacak
Kim bilir
Giden her gün ölecek…