Sen yokken yaşamak

Sen yoksan.

Sabah dışarının soğuğuna inat sıcacık yatakta,

Saat çalarken beş dakika daha kestirmek yok!

Sevdiğin müzikleri dinlerken envai çeşit reçelleri tatmak,

Kızarmış ekmek kokusu, demlenen çayın buğusu…

Ne Kahvaltının ne üstünün tadı, tuzu yok.

Kokular sürünmenin, uyumlu giyinmenin, ayakkabıları silmenin,

Çiçeklere su vermenin anlamı yok.

Ciğerlerine çekerek oksijenini taze günün,

Ellerini cebine koyup ıslık çalarak yürümek,

Gördüğün herkesin sabahına hayırlar dilemek yok.

Eve dönerken siparişlerinin telaşı,

Yaklaştıkça eve; kalbin çırpınışı,

Güneşin ufukta tatlı bir kızıllık bırakarak batışı yok.

Kapıyı çalıp uzunca açılmasını beklemek,

Denenmemiş yemeklerin lezzetini test etmek,

Sokulup bi battaniyenin altına televizyon izlemek,

Yatağa gitmeden iyi geceler dilemek yok !

Sen yoksan hiç biri yok!

Meğer ne büyük zahmetmişsin; yaşamak gibi.

Ne yazık ki; hukuğun insan ilişkilerinde en alt sıralarda yer aldığı, güzel ülkemde; üst düzey bi..