- Kategori
- Deneme
Sen
Gözlerimi kapattığımda duyduğum tek ses senin sesindi sevgili. Ben sustukça yükselen ses senindi... Senindi anlamak için günlerce aylarca haftalarca çabaladığım kördüğüm cümleler, senindi yüzüme gülücükleri getiren aynı anda hıçkırıkları alıp götüren dokunuşlar. Ellerimi sarmalayan, yüreğimi ısıtan şu koskoca evrende her ne varsa her şey sana aitti. Ben hariç...Benden öte, herşey seninle birlikte.
Her şeyimiz farklıydı seninle, gülüşümüz, sesimiz, bakışımız, hayatımız... Tek ortak yanımız aynı gökyüzüne sahiptik ikimiz de.Aynı güneşi selamlıyor, aynı buluta selam veriyor , aynı saatte karartıyorduk havayı... Aynı anda yağıyorduk bilinmeyen her ne varsa üzerine. Titremelerimiz oluyordu bazen, kavuşunca gözlerimiz. Kelimelerimiz doğuyordu peydah edenden habersiz. Kimsesiz, hissiz, bizsiz... Annesiz, babasız, çaresiz... Ne zaman değse ellerimiz, dolardı gözlerimiz... Ah sevgili, ne seninle ne de sensiz...
Ey sevgili! Şimdi anlıyor musun bunca uğraşın sebebini? Şimdi anlıyor musun aşk denen o tek hece için neden çaba verdiğimi? Zira seni kaybetme korkusuydu bu sevdiğim... Sanki hayatta tek doğru senmişsin gibi sana yönelişim, sana olan zaafım bu yüzdendi işte. Şimdi hangisi değerli senin için ? Aşk mı? Gözyaşım mı? Yoksa sonsuz mutluluk mu?..
Benim için herşeyden önce sen sevgili... Tüm varlığınla sen... Belkide bu yüzden hala seninim ben, hala sendeyim ben. Ve biliyorum, vazgeçilmez senden...
- Toplam blog
- : 22
- : 440
- Kayıt tarihi
- : 09.11.09
Anadolu üniversitesi sanat tarihi öğrencisiyim...