- Kategori
- İlişkiler
Seni seviyorum
Sadece iki kelime. Ne kadar basit gözüküyor değil mi? Oysa ne kadar da anlamlı.
Çocuğumuza , annemize, babamıza, dostumuza, sevgilimize, eşimize bu iki kelimeyi söylerken onları ne kadar mutlu ediyorsak biz de bir o kadar mutlu oluruz.
Peki mutlu etmek ve mutlu olmak bu kadar kolayken, neden sevdiklerimize SENİ SEVİYORUM demekten kaçınırız?
Çocuklarımız şımaracak diye, annemize, babamıza hep bir çekingenlik olduğundan, dostlarımıza fırsat bulamazken, eşimize önce onun demesini beklerken, hayat durmuyor, beklemiyor ki......İçin için severken, sadece söylemek mi zor geliyor?
Eşimizle evlenmeden önce sanki bir şeyleri ispatlarcasına sürekli söyleriz"Seni seviyorum" , "Ben de seni seviyorum".
Ya evlendikten sonra?"Nasılsa biliyor"."Onunla değil miyim?"diye söylemeyiz.Oysa karşımızdaki bunu bilse de hep ister, bekler duymayı.Zaten hep sorarız:
-Beni seviyor musun?
.Hep aynı şeyi duyarız:
-Bilmiyor musun?Sevmesem evlenir miydim seninle?.
-Olsun söylesen gene ne olur sanki.........
Hep aynı sözler, hep aynı film. Aslında önce kendimizi sevmekten başlamalıyız, başkalarını sevmeye.Aynaya her baktığımızda kaçımız kendimize sevgiyle bakarız?Önce kendimize"seni seviyorum"demeliyiz.Sonra da sevdiklerimize.
Hadi ne duruyoruz o zaman hemen ayna karşısına.Karşınızda duran size, sevdiğinizi söyleyin.Ne kadar mutlusunuz değil mi? O zaman sıra geldi mutlu etmeye.Tüm sevdiklerinizi tek tek arayın, çekinmeyin, ertelemeyin, unutmayın.
Sadece söyleyin.
SENİ SEVİYORUM.....................
- Toplam blog
- : 8
- : 1121
- Kayıt tarihi
- : 15.08.07
35 yaşında lise edebiyat mezunu, 5 yaşında kızı olan bir anneyim. Kendimi geliştirmeyi çok severim. ..