- Kategori
- Şiir
Seni sevmek
Ateşböceğinin olanaksızca tutuşturduğu
Bozkır alazında dansetmek gibidir.
Yazmak usulca bahar kokularına
Seni sevmenin nihavent şarkısını.
İsanın çarmıhı, ölümün tersyüz edilmişiyse;
Seni sevmek;
Yaşamı ölümsüz kılmanın en vurguncul tanımıdır.
Mutlak bir gelecekte sarmaşacaksın
Bıraktığın yerde ayrılıklarla.
Bir tutkuyla ve melankolik bir tarzda
Şah damarının en can alıcı boyutundan
Iskalamadan harlayıp ayrılığın türküsünü.
Seni sevmek;
Nesnelliği yok saymak bir kibrit çakımıyla
Kendi yarattığın düşten gömleğin
Tenini yalayan acıların mutluluğunu soluyan
Bir derviş edasında yaşamaktır.
Seni sevmek;
Yıldızları söndürüp mavileri karalara bağlamak
Ve sarp kayaların dilsiz yurdundan
Ferhatın murcuyla dillendirmek sultan fermanını.
Seni sevmek;
Kör bir engereğin gözlerinden
Güneşi kusmaktır karanlık güne...