- Kategori
- İlişkiler
Seni yitirdiğim gün kaybettim kanatlarımı
RESİM : ALINTI
Belki de sana yakınlaşmam eskiye özlemdir.
Yaklaşma demedim mi dedim ama hep içimden dedim
Ya benden uzaklaşırsan
Elini tutamasam da gözlerine anlamlı anlamlı bakıp kollarına atılamasam da
yanında olmak çok güzel. Bir kuşun göklere havalanması kadar güzel.
Oysa ben kanatlarımı seni yitirdiğim gün kaybettim.
Yaşamın bize cezası mı, yoksa kendi kendimize verdiğimiz bir ceza mı?
Hayat kısa, bile bile senden uzak olmak da hayatın kısalmasını sağlayan bir etken
Birbirimizden ayrı yollarda umutlar, dilekler bile ayrı
Yüreğin başka yerde başkasının yanında çarpsa da orda bana da yer var biliyorum.
Yüreğim başla yerde başkasının yanında olsa da yüreğim de sana yer var biliyorsun.
Seni görmeden duramamamın tek sebebi sana doyamamış olmamdır.
Boğaza karşı sarılıp bir parça simit bile yiyemedik.
Doya doya sabahlara kadar dans edemedik
Aynı yastığa bir kere de olsa baş koyamadık
Çapaklı gözlerle kahvaltı sofrasına oturamadık
Aynı dolmuşa, aynı otobüse bindik, bindik ama duraklarımız hep farklıydı
Şimdi de gönül duraklarımız farklı
Biz mi bu yöne yöneldik, hayat mı yönümüzü değiştirdi?
Ne fark eder o yada bu şimdi seni güzel bir buseyle güne uyandıramadıktan sonra…
Ben seni yitirdiğim o yaz gününde kaybettim kanatlarımı…
Şu üç günlük ömre senide sığdırdım ya bir ömür olmasa da seni hayatımda barındırdım ya
sana doyamasam da benimsin dediğim oldu ya…
Arsızlıklarımla hayatımı arsızlaştıran ben seni istemeye hakkım bile yok biliyorum.
Şimdi ise hiç bir şeye dermanı kalmayan ben, eli kolu bağlı kalan sen…
Ben seni yitirdiğim o yaz gününde kaybettim kanatlarımı…
Ben seni yitirdiğim o yaz gününde kaybettim kanatlarımı…
Ben seni yitirdiğim o yaz gününde kaybettim kanatlarımı…
- Toplam blog
- : 74
- : 709
- Kayıt tarihi
- : 17.03.08
1984 Ankara doğumluyum aslen Sivaslıyım. Medikal, tekstil dallarında çalıştım şimdi ise asistanlı..