- Kategori
- İlişkiler
Sevdim Seni
Bitmeye yüz tutmuş anılarda sevdim seni, gidilmemiş şehirlerde, gidilmemiş o çay bahçelerinde… Hiç dokunulmamış kadınların, ilk gece heycanında. Henüz anne olmuş bir kadının gözlerinde… Henüz doğmuş bir bebeğin ilk ağlayışında, ilk kez yalanla tanışmış küçük bir kızın direnişinde, ilk aşkını unutamamış evli bir erkeğin ürpertisinde, sarhoş bir adamın kadehinde, yeni söndürülmüş sigaramın kırmızı ruj izinde, savaştan yeni çıkmış bir ülkenin, sevinç çığlıklarında sevdim seni. Bu çığlıkların içindeki acılarda sevdim. Adını oluşturan harflerin cümlelerin içindeki dans edişinde , gözlerinin bedenimi süzüp, beni davet ettiği sevişmelerde sevdim bir de. Gitmeye yüz tutmuş şehirlerde sevdim seni en çok. Dur durak demeden “gideceğim bir gün bu kentten… ” derken sevdim seni. Daha cümlemi tamamlayamadan, bir şairin ;
“Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür”
Şiirinde aşık oldum sana ilk, bir sabah sensizliğe uyanacağımı bile bile sevdim seni. Belki en zoru da buydu. Benim olmadığını bile bile, benim olabilme hayallerini sevdim senin. “Sevgilim… ” derken ürkek bakışlarındaki o küçücük pırıltıda, ellerimi tutup beni kendine çektiğin o anlarda , hayalle gerçek, rüyayla sen arasında sevdim seni. Dudaklarının dudaklarımı ıslattığı, bedenimde uyanan sevişme arzusunda, saçlarının arasında gezdirdiğim ellerimle, terinin soğuğunun buluşmasında, ve ne olursa olsun , çözülemeyen suskunluğunda sevdim seni. Bir sokak dilencisi gibi aşk dilendim senden. Sense gittin benden. Geçip gittin yanımdan… “Allah versin… ” derken, bir okyanusta küçücük bir balığı arar gibi aradım seni. Aramıza şehirler girmedi. Aramıza kadınlar, aramıza adamlar, aramıza aşklar girmedi… Sokak sokak arayamadım hiç seni ama, yürek yürek aradım belki de. Aynı küçücük bir balığı okyanusta bulmanın sevinciyle aldım ellerime seni, en zoruda buydu belki sevgilim, o iki duygu arasındaki gel gitte tanıştım seninle. Ellerimdeki balığı bıraksam ; Ölürdüm. Ellerimdeki balığı tutsam ; Ölürdün. İşte böyle bir karmaşanın tam ortasında, gevrek gülüşlü bir gevrekçinin, "günaydın" sesiyle bütünleşen martıların çığlıklarıyla, sabah sporu yapan adamların ter ve zafer kokusunda, henüz aşık olmuş biz kızın kahkahalarında, denizin uçsuz bucaksız maviliğinde ben seni sevdim.
- Ellerimdeki balığı bıraktım; Öldüm.
5 haziran 2010
- Toplam blog
- : 17
- : 537
- Kayıt tarihi
- : 07.12.11
Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dramatik Yazarlik Bölümü Öğrencisiyim. İzmi..