Sevgi...

İşim gereği hergün bir çok insan tanıyorum. Bazıları toplumda adları engelli olan "ki benim için özel insanlar "bazıları da her biri engelli adayı olan benim gibi, sizin gibi insanlar. Özel dediğim insanlardan öyle çok şey öğreniyorum ki bazen tokat gibi gelse de canımı yaksa da bu tecrübeler hiç birşeye değişilmez..

En ufak bir çatırtıda, yeni arayışlarda son bulan evlilikler, para için küsen kardeşler... Bu nasıl bi dünya derken "Bir Kadın"  tanıdım....

Selvi ..

Selvi kocasına çocuk gibi bakan, gözündeki yaşı hiç dinmeyen, o kadar sıkıntı içinde bile iki kızına da teselli veren Selvi.. Kemal 2 yıl önce beyin kanseri olmuş, zamanla hayata tutunan bütün fonksiyonlarını yitirmeye başlamış... Bütün vücudu yatağa mahkum olan bu adamın elinde ona deliler gibi aşık bir karısı, iki de kızı kalmış. Bazen çok zevkli gelir bizim iş insanlara... ekran parlak ve renkli gelir. Aslında her hikaye öyle yorar ki bizi. En zor çekimlerinden biriydi Selvi Kemal Gündüz çifti. Bir sabah telefon geldi çalıştığım kanala. "Engelsizler" programımı izleyen Selvi Hanım eşinin de hasta olduğunu ve programda yer almasını istedi. Aslında format gereği başarı hikayelerini anlatıyorum bu özel kişilerin, bedenlerinde olmayan bir uzuvun başarmalarına engel olmayan öyküleri. Ama bu dokunaklı sese hayır diyemedim. Eve gittiğimde gözleri gülen bir kadın karşıladı bizi, yatakta da bir adam. Ayrıntılı anlatamasam da o çaresizlik boğazımda koca bir yumru oldu. Kamera kayıt tuşunda kilitlendi diyebiliriz. Kemal bey ölmek istiyordu, Selvi Hanım için ise nefes alması yeterliydi. Bir bebek gibi bakıyordu kocasına. Küçük kızı uzun kirpiklerinin ardından kameraya dönüp onu duymasını ümit ettiği o hiç bulamadığımız hayır sever kişiye bir ümit sesleniyordu: "Babama yardım edin, tedavi edecek paramız yok.." derken  boğazımdaki yumru artık canımı yakmaya başladı.

Bunları niye mi yazıyorum?  Onu da anlatayım;

Bu hayatta hala sevgi var, insanlık var. Selvi Hanım kocasının doğrulup onlarla yemek yiyecek kadar iyileşmesine razı ama tek sorun bu tedavi için hiç paraları olmaması. Programı yapma amacım zaten belki bir insan vardır dedim bu aileyi görecek, yaşlarını dindirecek. Bırakın bir hayırsever bulmayı bir de ailenin duygularıyla oynayan, program yayın esnasında arayıp "biz aileye yardım etmek istiyoruz" diyen ama sonra sessizliğe gömülen iki vatandaş... şaka mı bu? ... İşte belki biri duyar da bir şeyler öğrenir. "Yıllardır asgari ücretle yaşıyorduk ama biz mutluyduk" diyen Selvi Hanım'dan...