Sevgi üç türlüdür !...

Sevgi; dünyanın en çok konuşulan konusu, cevabı basit gibi görünen en zor sorusu, yaşam arzusu. Nedir sevgi? Ona tapmak mı, her dediğine evet demek mi, yaşamının anlamı mı, yoksa bir koşula mı bağlı, eğer böyle olsaydı ya da çünkü şöyle dedirten bir şey mi? Sevgi bence her şeye rağmen dedirten bir şey. “Her şeye rağmen seni seviyorum” diyebiliyorsan onun adı sevgi.

Özdemir Asaf da sormuş:

İmkânsızlıkları yaşamak mıdır sevmek

Yoksa severken imkânsız mıdır yaşayabilmek?

Zor mudur gözlerine bakarken sevgiyi görmek

Yoksa sevgi midir gözlerindeki tek gerçek?

Kolay mıdır bir anda vazgeçip gitmek,

Yoksa gitmekten vazgeçip, sevmek mi gerek?

Masumi Toyotome diye anılan bir Japon yazar" Sevgi Üç Türlüdür!" demiş bir yazısında.  Yazar irdelemiş konuyu ve karar vermiş. 

"Sevgi üç türlüdür!"

 Birincinin adı;

"Eğer" türü sevgi!.. Belli beklentileri karşılarsak bize verilecek sevgiye bu adı takmış yazar...  Örneğin; “Eğer iyi bir çocuk olursan annen baban seni çok sever. Eğer hayatta başarılı olursan seni severim. Eğer eş olarak beklentilerimi karşılarsan seni severim. Toyotome "En çok rastlanan sevgi türü budur" diyor. Bir şarta bağlı sevgi… Karşılık bekleyen sevgi... "Sevenin, istediği bir şeyin sağlanması karşılığı olarak vaat edilen bir sevgi türüdür bu" diyor yazar…  Nedeni ve şekli bakımından bencildir. Amacı, sevgi karşılığı bir şey kazanmaktır." Evliliklerin pek çoğu "Eğer" türü sevgi üzerine kurulduğu için çabuk yıkılıyor. Beklentiler gerçekleşmediğinde de, düş kırıklıkları başlıyor. Sevgi giderek nefrete dönüşüyor” diyor.

İkinci tür;

"Çünkü" türü sevgi... Toyotome bu tür sevgiyi şöyle tarif ediyor: "Bu tür sevgide kişi, bir şey olduğu, bir şeye sahip olduğu ya da bir şey yaptığı için sevilir. Başka birinin onu sevmesi, sahip olduğu bir niteliğe ya da koşula bağlıdır". Örneğin; Seni seviyorum çünkü çok güzelsin/yakışıklısın. Seni seviyorum çünkü çok başarılısın, popülersin, zenginsin, ünlüsün. Seni seviyorum çünkü bana güven veriyorsun. Seni seviyorum çünkü bana çok iyi davranıyorsun, beni hep gezdiriyorsun. " Yazar, “Çünkü” türü sevginin, Eğer türü sevgiye tercih edileceğini anlatıyor. Oysa zaten sahip olduğumuz bir nitelik yüzünden sevilmemiz, hoş bir şeydir, egomuzu okşar. Bu tür, olduğumuz gibi sevilmektir. Ancak yine de diğer tür sevgi gibi yükler getirir insana. "O zaman bu tür sevgide güven duygusu bulunabilir mi?" diye soruyor, Toyotome.. Sahip olduğumuz nitelikler bir gün bitebilir. "Çünkü türü sevgi de, gerçek ve sağlam sevgi olamaz" diyor. Bu tür sevginin güven duygusu vermeyişinin iki ayrı nedeni daha var… Birincisi... "Acaba bizi seven kişinin düşündüğü kişi miyiz?" korkusu… İkincisi de... "Ya günün birinde değişirsem ve insanlar beni sevmez olurlarsa…" endişesidir.

Üçüncü tür ise;

“Rağmen” türü sevgi… Bir koşula bağlı olmadığı için ve karşılığında bir şey beklenmediği için "Eğer" türü sevgiden farklı... Sevilen kişinin çekici bir niteliğine dayanıp, böyle bir şeyin varlığını esas olarak almadığı için "Çünkü" türü sevgi de değil. Bu üçüncü tür sevgide, insan "Birşey olduğu için" değil, "Birşey olmasına rağmen" sevilir. Güzelliğe bakar mısınız? diyor yazar. Rağmen sevgi… "Burada insanın, iyi, çekici ya da zengin konum edinerek sevgiyi kazanması gerekmiyor. Kusurlarına, cahilliğine, kötü huylarına ya da kötü geçmişine "rağmen" olduğu gibi, o haliyle sevilebiliyor. Örnek; Seni güzel/yakışıklı olmamana rağmen seviyorum. Seni zengin/başarılı olmamana rağmen seviyorum. Seni bana hediyeler almamana rağmen seviyorum. Japon yazar "Yüreklerin en çok susadığı sevgi budur" diyor. "Farkında olsanız da, olmasanız da, bu tür sevgi sizin için yiyecek, içecek, giysi, ev, aile, zenginlik, başarı ya da ünden daha önemlidir." Toyotome, hem de nasıl iddialı savunuyor "Rağmen" sevgiyi ve devam ediyor. "Bugün yaşamınızı sürdürebilmenizin nedeni 'Rağmen' türü sevgiyi şu anda yaşamanız ya da bir gün bu sevgiyi bulacağınıza inancınızdır."

Koşulsuz “Rağmen” türü sevgilerle karşılaşmanızı temenni ediyor ve sevgililerin her gününün “Sevgililer Günü” tadında olmasını diliyorum.

Şükran Demirtaş