- Kategori
- Aile
Sevgili anamın ardından?
Aile büyüklerimi birer birer kaybettim dostlar… Sevgili babamı, amcamı, dayılarımı, yengelerimi, kayınpederimi ve kayınvalidemi, hepsini, hepsini birer birer kaybettim… Daha önce ninemi, dedemi de kaybetmiştim. Zati benim halam ve teyzem yoktu. Beş evlât ve 12 torun ve 15 de torunun torunu olarak, başımızda sadece anamız kalmıştı, 25 Temmuz 2011 akşamı saat 21.30’da onu da kaybettik; Allah gani gani rahmet eyleye, toprağı bol, mekânı cennet ola…
Değerli roman yazarı Yaşar Kemal’in “Akçasaz’ın Ağaları” romanının başında şu söz vardır: “O güzel insanlar, beyaz atlarına binip binip gittiler, bir daha geri dönmediler…” Buradaki ‘beyaz atlar’ benzetmesi ile kefenlerini mi, yoksa cenaze sallarını mı kastediyordu, bilemiyorum? Ben ve kardeşlerim, elimizde kalan en son sığınacak kalemizi, en sıcak ve en şefkatli kucağımızı ilelebet kaybettik!.. Çocuklarımız için hava hoş, sığınacakları bizler varız! Ya ben ne yapacağım!? Kime gideceğim, kime dertlerimi ve sıkıntılarımı anlatıp da, kime sığınacağım anacığım!? Kendimi şimdi çok yalnız, çok çaresiz, savunmasız ve sibek gibi ortada kalakalmış, çaresiz biri gibi hissediyorum biliyor musun? Sen bize sevgin ve şefkatini çok açık belli etmek istemezdin. Daha çok, başımızdaki Bakanlık Müfettişi gibi davranır, yaptığımız hiçbir işi beğenmez, hep daha iyisini yapmamızı bekler, aldığımız tüm kararlara hep kuşkuyla bakardın. Ben bunu, kıtlık yıllarından kalma olan siz insanlarımızın hepsinde gördüm, yine o yılları düşünerek yaptığını bilirdim… Bolluk içindeyken, bize kıtlık yaşatmaya çalışma çabaların hep bu yüzdendi, onu da biliyorum… Babamı, çok saygı duyduğun eşini kaybedeli 18 sene oldu. Evlât ve torunlarının üzerinde, anaç bir kartal gibi dönüp durdun. Kıllarına zarar getirecek her konuya pürdikkat kulak kesildin. Yardımına ihtiyacı olanların başına jet hızıyla gittin. Kendin için değil, hep bizim için yaşadın! İyi de, şimdi bu duruma alışmış olan bizler nereye gideceğiz!? Kim bizi koruyup, kollayacak? Kolumuzu, kanadımızı kırıp da gittin anam!..
Diğer büyüklerimizin ölümlerini zor da olsa kabullendik, ama senin yokluğuna alışmak çok zor, hatta imkânsızmış be anne… Allah rahmet eylesin… Toprağın bol, mekânın Cennet olsun inşallah…
Sakin KOŞAR.
- Toplam blog
- : 191
- : 753
- Kayıt tarihi
- : 09.08.08
16/07/1951 Bozüyük / Yatağan / Muğla doğumlu, 1970 Isparta - Gönen mezunu, 1986 Anadolu Üniversit..