- Kategori
- Şiir
Sevgililer Günü
''Mutlu Aşk Yoktur'' Aragon
senden önce koşarak gelirdi örtüsüz geceler
günler geçerdi ara sıra renkli giyinmiş
üzüm salkımları da benim gibi yalnız
eğerdi başını yere
kıskanırdım gülüşü ılık nefesi
alçak sesle konuşuyordu yağmur
ilk karşılaştığımızda
güneş salınıp gezmemişti doğada
kalbinin atışını duyuyordum sokak başında
dedin 'gel benimle' kanımızın tırmandığı yere
duygular serserice
gidecektik umulmayan yere doğru
vuruldu kimsenin tanımadığı kimliğim
bir tanem sevmek için vardık seninle
hissediyordum
lacivert düşünceler mahzende fışkıran
aşkın görüntülerine yer yok hayatında
sanıyorsun ki o tacı hep taşıyacaksın
çılgınlıklar yaptı dünyada kahramanlar
terk ettiler aşkları uğruna sarayları
hep aynı kokuda dürüstlük
su serper suç ortaklığına
kolay değil çarpı koymak geçmişe
sandım ki çok sevdin
sattın sevdanı mekanik alışkanlıklara
ışıyan sözün gizemli surlarında
kalbimin ormanlarında patlar sevinç
aynaların diyaloğu aramızda vals
bizi birleştiren yağmur
sevdamıza ağlar
bağıracağım
kim unutabilir olgunlaşan öpüşü
sevgilim gülüşün nereye emanet
kalbini nerelerde nadasa bıraktın
git biliyorum döneceksin kendine
gururun da terk edecek
ömrünün taç yaprakları düştükçe
dizinin dibine
garip bir şey aşk
başta çocuksu tatlı gözükür
sonra sevgiyle nefret
öyle gevşek ki kolları bacakları
açılır ayrıntılara dudakları
hiç kuşkusuz 'saf mutluluk' yok.