- Kategori
- Aile
Sevgiyi aradım

Ben 7 yaşındayım. Neyin ne olduğunu bilmediğim bir yaşta sabahın erken saatinde bizim ev de bir kalabalık oluştu. Hekezin gözü yaşlı bir de telaş vardı. Annem ağlıyordu. Ben o yaşlarda neyin ne olduğuna bir anlam veremiyordum. Annem ağlayarak hazırlanıyordu biz gidiyoruz, siz teyzenizde kalacaksınız diyordu. Teyzeme gelenler başınız sağ olsun diyorlar biz de şaşkın şaşkın bakıyoruz meğer babamız ölmüş bizim birşeyden haberimiz yok çocukluk, işte herşeyi yaşadıkca anlıyorsun babanın eksikliğini özlemi, hasreti, sevgiyi, biz hep baba sevgisinden eksik büyüdük, annem sağ olsun onun eksikliğini belli etmemeğe çalıştı. Biz genede babacım demeyi, sarılmayı, dertleşmeyi, herkes gibi onun yolunu beklemeyi sevgisini aradık.