- Kategori
- Güncel
Sevmiyorum annemi çünkü hala yaşıyor
Temsili resim
Ayakkabılarını okşamıyorum parmaklarımla.
Giydiği ceketi burnuma dayayıp kokusunu içime çekmiyorum.
Gece yatağıma yattığımda aklıma getirip, göz yaşı dökmüyorum onun için. “Canım annem” demiyorum arada sırada bile olsa. Dizlerine başımı yaslayıp çocukluk masallarımı dinlemiyorum. Koca bebekler gibi şımarmıyorum kucağında.
Sevmiyorum annemi.
Çünkü hala yaşıyor...
Tabağımdaki yemeği bitirmem için aynı nakaratı tekrarlamasından nefret ediyorum. “Yemeyeceğim dedim ya...”
“Üstüme ceket almama gerek yok hava sıcak. Off ya, bu ısrar beni öldürecek.”
Neden özgür bırakmıyor beni, ne olmuş akşam eve biraz geç gelsem... Bu kadından kurtuluş yok bana anlaşıldı.
Sevmiyorum annemi.
Çünkü hala yaşıyor...
Pamuk gibi gelmiyor yanakları, gülümsemesi dünyanın en güzel yüzü değil daha, sesinden duyduğum ninniyi söyleyecek bir sanatçı aramaya gerek görmüyorum henüz. Yemeğinin tadını, reçelinin kıvamını, çorbasının baharatını umursamıyorum şimdi.
Sevmiyorum annemi.
Çünkü hala yaşıyor...
Her şeyime karışan, durmadan konuşan, yediğimi beğenmeyen, giydiğimi onaylamayan, doğduğuma pişman eden kadın...
Koruyan, kollayan, üstelik de hiç bıkmayan kadın...
Sevmiyorum annemi.
Çünkü hala yaşıyor...
Bir gün sevmek zorunda kalmayın annenizi.
Kaldırmak için yattığı yere uzatmayın boşuna elinizi.
O zaman, verdiğiniz çiçekler kokmaz artık.
O zaman, fısıldadığınız sevgileri duymaz o.
Yaşarken sevin demiyorum. Çünkü beceremiyoruz bunu. Sevmeyin annenizi ama yaşasın hep yanı başınızda. En azından o sizi hep seviyor olacak...
Alizarin’den sevgilerle...- Toplam blog
- : 105
- : 7006
- Kayıt tarihi
- : 27.04.07
Ereğli - Konya Gazi Lisesi (yatılı) - İstanbul Üniversitesi İşletme (İng) Fakültesi - Ressam ve A..