- Kategori
- Anılar
Şiddete şiddetle karşıyım...
şiddet gören, şiddete şahit olan çocuklar, ileride şiddet eğilimli oluyorlarmış:(
18 yaşındayım….aşığım….
Pembe o zaman bütün bulutlar…ne mavi….ne gri….
Toz pembe….Şeker pembe….koyu pembe...değişik tonlarda ama renk aynı :)
Kazandığım halde fakülteye de gitmek istemedim….erken diyenleri de dinlemedim…ilk aşkımla evlenmeye karar verdim.
Şimdi inkar edip kızımıza ; “ anan benim peşimden çok koştu" diye anlatsa da :)) eşim de fena aşık….ne yaşına, ne işsizliğine, ne de askerlik durumuna bakmadan o da evlilik derdinde :)
Aileler baktılar söz dinletemiyorlar, taktılar nişan yüzüğünü.
Bir komşumuzun arkadaşı var aynı mahallede, 30 una kadar evlenmemiş, sonra aşık olmuş büyük bir firmada müdür bir adamla evlenmiş. Hayatımda görmediğim kadar dünya güzeli de bir oğlu olmuş.
Bu kadıncağız haftada bir gün; - İmdatttt(!!!) beni kurtarın... diye bizim apartmandaki arkadaşına sığınıyor, adam kapıya dikiliyor, bağırıp çağırıyor, sonra çekip gidiyordu.
Ne zaman görsem kadının bir gözü mor, dudağı patlak.
İnanılmaz kafaya takmaya başladım.
Tanışıklığım da yok karışamam da….komşumuza sordum dayanamayıp, adam uyuşturucu kullanıyormuş. Normalde çok iyi, cömert, karısına, oğluna çok düşkün ama, madde aldığı zaman mı , alamadığı zaman mı artık orasını çok iyi bilmiyorum, adam resmen sadiste dönüşüyor, hiçbir bahane bulamazsa elindeki colayı halıya döküp kadına zorla sildiriyormuş.
Ben bunları duyunca beni bir korku almaya başladı. Nişanlımdan soğudum.
Görüşmekten kaçmaya başladım.
Bir sabah erkenden işe gideceğim. Yağmur yağıyor, taksi bekliyorum.
Bu kadın, kocası olacak hasta adam, kocasının kucağında da dünya güzeli oğlan , tam karşımda taksi beklemeye başladılar.
Çocuk adamın bir kolunda, diğer elinde de şemsiye.
Kadın açıkta, şemsiyeye sığınamıyor bile.
Ve bir kolu alçıda.
Başka yere bakmaya çalışıyorum, beceremiyorum, gözüm takılıyor, içim bulanıyor.
O taksi gelmek, zaman geçmek bilmedi.
Adam devamlı da bir şeyler söyleyip çemkiriyor kadına, dirseğiyle itekliyor falan, bayılacağım sandım bir ara.
Hemen uzaklaşıp oradan ağlaya ağlaya yürümeye başladım.
Şemsiyeyi de indirdim, anlamasın kimse ağladığımı…yağmura karışsın gitsin içimde ne varsa diye.
O akşam nişan yüzüğünü çıkardım parmağımdan.
Dedim ki ben evlenmeyeceğim, vazgeçtim.
Nefret ediyorum erkeklerden.
Annem henüz erken olduğunu düşünse de bu olayın beni çok fazla etkilememesi için bir hafta konuşup, her erkeğin aynı olmadığını, her evliliğin bu hale gelmediğini anlatmıştı.
Çok zor etkisinden çıkmıştım o insanların.
Nereden aklıma geldiler bilmem, kadın da, adam da okumuş, kültürlü insanlardı, 30'lu yaşlarını aşmış lafta cahil de değillerdi....demek ki şiddet ve şiddete karşı acizliğin kriterleri okumakla, eğitimle, ekonomik özgürlükle, yaşla da ilgili değil....
Taşınıp gittiler bir süre sonra….hiç bilmiyorum akıbetlerini…
- Toplam blog
- : 149
- : 1089
- Kayıt tarihi
- : 24.08.07
Rakamlardan vakit buldukça harflere bulanan, okuyan, yazan bir mali müşavirim. Anneyim. Hayatı ya..