Şiiri geçmiş zaman

Sana tahsisli kalbimin
son kullanım süresi az önce geçti...
birazdan gösterime girecek filimin
gezi prömiyeri; penguen öptü geçti...

kapını "gözyaşlarınla sürgülerken" yüzüme
kalbimin miyadından daha da uzun bi süre
o hatalı son sorunun iptali için ugraşacağım yine:
"tanrım! ... sen nasıl bi insansın böyle!"...

bol kasetli günah makinesi politikacıların
evriminin deniz manzaralı en tapesinde acıların
nasiplenen "bi altın nesil" olduğunu öğrendigimde
insanlıktan utanarak vazgeçtiğimi biliyor olman gerekir..
bu bir..
ve tanrı insan değıldlr
bu iki...

evet...humanist realiteyi terkedeli uzunca bi süredir
ben sadece ’hareket bahşedilmiş’ bi ağacım
dikim, doğruyum, alışkanım
yasam: yükselmek ve ileri gitmektir...
hiç durmadan göğe yükseleceğime
aslında kökümü mü uzatsam daha derinlere
bu oryantal PARAlel evrende... kararsızım...
ve beni ayrıca öldüren bi başka sızım
sen de terkedersen yapayalnızım...


birazdan buruşturulup fırlatılmış bi musvedde gibi
bi köşeye atıp unutacaksın ahdesenli kalbimi
ağaç olduğumdan beri hiç önemi yok ama...
damarlarımı gevşekçe bağladım toprağa
ve ’sana kadar’, kalbime hiç ihtiyaç duymadım...
evet... çıktığım gezi akşamlarında zorlandığım olduysa da
sağ-olsun muhafazakar ve kindar toma...
canım çok yansa da; hiç susuz kalmadım...

medya yantaşlarıyla vurulup çürüyen meyvelerimi
züğürt bi ödül gibi kendime sakladım;
meyhoş biraz... biraz alkol... ser-hoş biraz...

insanken meğer boşa yalvarırmışım;
ey yeri göğü an ile yaratan tanrı!
“ya dolu dolu ver aşkı
ya men etme şarabı"...
ve bi de insanken hep boşa yaşamışım;
karbondioksit çıkmazı
tarih bunu bütün çıplaklığıyla yazmalı...

tamamdır... kapını kapat...
dışarılar
soğuk mihrak
dışarıda kar var
sokakta ayaz... yalın ayak
sokakta cansız çocuklar...

bunca ayakkabı kolleksiyonu arasinda
kral çıplak masalına
ne kadar dayanabilirler ki daha...

haziranda ölmek zorda
fukara ölmek terazinin altinda
her mevsim kolay usta...


paralel bi ihanet... zaman hep zifiri... üstelik yeniksin aşka...
daha estetik nasıl intihar edilebilir ki...şiirden başka...

prosayko