Siyaset artık evimin içinde!

Başlığa bakıp da “yok nerede olacaktı?” diyorsunuz demek... Yuvamı bile siyaset ile kuruyorum. Gelen nikah memuru “....Belediyesi’nin Başkanı .....’nın verdiği yetki ile” kıyıyor nikahımı. Üstelik bahsi geçen belediye başkanı, vatandaşına harcaması gereken paralarla tebrik mesajı yolluyor bana ve eşime. Bazıları da ideolojisine uygun bir kitap hediye etmeyi tercih ediyor.

Başlığa bakıp da “yok nerede olacaktı?” diyorsunuz demek... Elbette evimin içinde olacak. Kitle iletişim araçlarının belki de en etkilisi olan televizyon[1] evlerimizin baş köşesinde olduğu sürece aksini düşünmek imkansız. Ancak sulandırılmış rakı gibi magazine katılmış bir siyaset temaşa ediyoruz 80’lerden bu yana.

Kaçımız oy verdiğimiz partinin peşine düşüp, seçim dönemi vaat ettiklerini yerine getirip getirmediğini denetliyoruz? Ya da kaç tane parti tüzüğü okuduk oy vermeden önce? Neye göre oy veriyoruz? Islatılarak terlemiş imajı verilen gömleklere, kararlı ve asık suratlara, daha çok bağırarak yumruğunu havaya kaldıranlara bakarak mı? Kaç tanesinin ülkeye yönelik planlarını sıralayabiliyoruz. Yaptığı icraatlara hakim miyiz hükümetlerin?

Söylemin imaja yenik düştüğü bir çağda görsel ikonlara bırakıyoruz yönetim işlevini. Görüntü sözü yedi yuttu adeta. Parti amblemleri ve sloganlarının partilerin yönetim kurullarında yer alan kişilerden, onların “ne dediklerinden” ve partilerin çalışmalarından daha önemli olması size de ilginç gelmiyor mu?

Siyaset artık evimin içinde... Ama yalnızca kitle iletişim araçları nedeniyle değil. Yuvamı bile siyaset ile kuruyorum. Gelen nikah memuru “....Belediyesi’nin Başkanı .....’nın verdiği yetki ile” kıyıyor nikahımı. Üstelik bahsi geçen belediye başkanı, vatandaşına harcaması gereken paralarla tebrik mesajı yolluyor bana ve eşime. Bazıları da ideolojisine uygun bir kitap hediye etmeyi tercih ediyor. Bir hediye olarak kitabın saflığının ardına sığınıp, aferin bekliyor!

Keşke bana gönderdiğiniz telefon mesajını parasıyla şehrimde, ilçemde yaşayan, ihtiyacı olan bir aileye ekmek alsaydınız; hediyeniz olan kitabın paralarıyla çocuklara bir park yapsaydınız... Daha iyi olmaz mıydı Sayın Başkanım?

[1] Televizyonun olumsuz etkilerini ve nasıl bir “akıl tutulması” yarattığını ayrıntılarıyla görmek adına lütfen bakınız: Televizyon Öldüren Eğlence. Neil Postman. Ayrıntı Yayınları

kategoriden rastgele blog getir

Toplam blog: : 3; : 486
Kayıt tarihi: : 24.06.06

İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümü mezunudur. Aynı alanda yüksek lisans yapmıştır. Bir kamu kurul..

Yazdığım Kategoriler

Basın Yayın / Medya (3)