- Kategori
- Şiir
Son ışık

Çöreklendi yine akşam,
Şehrin üstüne. Son ışıktı,
Yüzüme değen Güneş değil!
Nar gibi ufukların ayrılığıydı.
Veda gülleri.
Bu ben değil!
Gitti kaybolan ışıkla.
Doğacak mı yeniden?
Dağları, sabahın keskin soğunu aşarak,
Devam edecek günlerim.