- Kategori
- Şiir
Son yağmurlarda...

Bir toprağın şarkısında,
Aşınıp toz olurum,
Hafiften yellerde savrulsamda,
Kurumuş dere yataklarına,
Güz yağmurları gelince
Islanıp boğulur çamur olurum.
en katmerli seven,
en güzel sözlerle konuşan da,
güzel düşünen de sizleri,
hep ben olurdum…
hüznümle, neşemle ,
gülüşümle ağlamaklı,
kahırlarımda parçalanan ben,
sevdiremedim gitti kendimi.
geçip gidene duyduğum özlemi?
yoksa !...
dinlediğim müzikten midir nedir !...
oysa gerçek…
sevmediğinizi bilmekti…
böylesine hüzünlü,
böylesine kırgın,
böylesine küskün,
güz yağmurlarını muhtaç
bekletir beni…