- Kategori
- Deneme
Sonbahar ki, Acının Dipnotudur
Gülümseyişinin ardındaki hüznü belli etmek istemese de sonbahar, baştan sona hüzün giymiş bir kadın değil midir aslında? Hüznünü makyajıyla gizlemeye çalışması ondandır. Ve ondandır, sonbaharın çok renkli olması. Sarılar, kahverengiler, turuncular,kırmızılar...
Ama her şeye rağmen, "Sonbahar ki, -Acının değişmez dipnotudur!"*
Ve bu dipnotta gizlidir ölümün sırrı! Bu sırra varanların arasında kimler yok ki? Orhan Veli, Attila İlhan, Yahya Kemal, Cevat Şakir, Sevgi Soysal, Ümit Yaşar, B.R.Eyüboğlu, Yılmaz Güney, C.S.Tarancı…ilk aklıma düşenler. Bir şiirinde Yahya Kemal, “Teşrinlerin bu hüznü geçer tâ iliklere / Anlar ki yolcu, yol görülür serviliklere” derken, bir teşrin öğlesi serviliklere doğru yol alacağını bilebilir miydi?
Ölüm bir yana, aslında en güzel, en yaşanılası aşklar sonbahar aşklarıdır. O aşklar ki, yılların imbiğinden geçmiş, demlenmiş duygularla yaşanır. Ve yarınsızlığın kaygısıyla, “an”lardır yaşanılan doyasıya.
Bir sonbahar yitiği olan sevgili Attila İlhan, aşkı İstanbul'un sonbaharında yaşamış belli ki. Şiirin büyusü sonbaharda mı, İstanbul'da mı yoksa dizeler de mi karar vermek zor!
"Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor, / Bu şehir o eski İstanbul mudur? / Karanlıkta bulutlar parçalanıyor / Sokak lambaları birden yanıyor,/ Kaldırımlarda yağmur kokusu / Ben sana mecburum, bilemezsin."
Ve "mecbur" olan bir başka şairin seslenişi:
"Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç..."**
Sonrası "Hiç"tir gerçekten.
Yok oluştur! Yaz bitmeye görsün; hayatın bu son perdesinde geçmiş uzak, yarın yok... Yaşam yalnızca "şimdi"lerdedir.
“Sonbahar ki, doyumsuz aşkın sonudur” der ya şair, elbet bizim de ilave edeceğimiz birkaç şey vardır. Mesela; ruhla bedenin ikilemi, içimizdeki son med-cezirlerdir. Hesapta olmayan aşklar, yaralanma pahasına sevmelerdir bu mevsim.
İnsan yaşamının sonbaharını anlatan en güzel şiirlerden biri Ahmet Haşim’in “Merdiven”idir kuşkusuz. Hepimizin bildiği bu şiiri yinelemek istemiyorum ama vakti geldiğinde eteklerimdeki güneş rengi yapraklara bakarak ağlamak yerine tebessüm etmeyi umuyorum…
Hani, iyi kötü yaşadığımız bu hayata bir teşekkür babında…
Hoş geldin sonbahar, ömrümün son çeyreği!
*Metin Altıok ** Hasan Hüseyin Korkmazgil
- Toplam blog
- : 235
- : 2079
- Kayıt tarihi
- : 26.09.07
Burada yazarken kim olduğumuzun, ne olduğumuzun bir önemi olmadığını düşünüyorum. Önemli olan yaz..