Sonsuzluk bu kadar zor, sensiz.

Alışamadım dede, sensiz varlığa yokluk gibi bakmaya alışamadım. Nefes aldığımı zannederken her solukta eriyip bitmeye alışamadım. Ben sensizliğe alışamadım. Sensiz bir dünyada yaşamaya, saatlerin sensiz geçmesine, o sofraya sensiz oturmaya alışamadım . Alışmak da istemiyorum zaten, gel al Karagözlünü bu karanlık dünyasından. Işık ol bu deli torununa. Korkularıma çare, mutsuzluğuma huzur ol, yokluğuna dert olma dede. Beni hıçkıra hıçkıra ağlatan bu kadere gel ders ol. Tekrar gel hayatıma, hayatımıza.

Soğuk, bu tenime zehir gibi vuran rüzgarlı günlerimde atkım ol ded . Tekrar sar beni, öp. Gel yine kutla doğum günlerimi, tekrar kahvaltı yapalım aynı sofrada, tekrar aynı tabaktan yiyelim . O, hiç bilmediğim karışımlı yemeklerinden yap bana birlikte yiyelim. Gel tekrar seni uyurken izleyeyim. Gel tekrar, kanal kavgası yapalım, sen yine dayanamayıp kumandayı bana ver dede. Gel geri Karagözlü'nün kara gözlerine mutluluk ol. Yaş yerine huzur dolsun gözlerim. Mutlu baksın dünyaya ...

Tekrar pikniğe gidelim, sen etimi güzel yiyemediğim için kız bana. Sonra salıncak yapalım seninle. Sen gül tekrar bana. Biliyor musun dede ? Yanına çok gelemiyorum, daha çok ayaklarım geri geri gidiyo. Seni o halde görmeye dayanamıyorum. İster bana hayırsız de , isterse başka bir şey, ben seni, birtanemi, canımı o halde görmeye, görememeye dayanamıyorum. Ben senin mezarlıkta değil evde, evinde, olman gereken yerde olmanı istiyorum. Sensizliğin bana uğradığı ana kadar o şeyin bu kadar, ama bu kadar ağır olduğunu bilmezdim. İnsanın bu kadar boşluğa düşeceğini, içinde ömrünün sonuna dek sönmeyecek bir ateşi tutuşturacağını hayal bile etmezdim. Şimdiyse halime bak, gizli gizli ağlayıp sonsuzluğa uğurladığım seni, geri çağırıyorum. Ama sen iki elin kanda da olsa gelip Karagözlün' ü bu dertten kurtarırsın. Hiç olmazsa rüyalarıma gel dede, orada sarıl bana, öp beni. Ben beklerim, sen yeter ki gel.

MEKANIN CENNET OLSUN. NUR İÇİNDE YAT. UNUTMA  DEDE, KARAGÖZLÜ ' N SENİ HEP BEKLEYECEK ...