- Kategori
- Deneme
Sorun Güvenmemiz Gerektiği
Güven konusu başkalarına yaslanarak yaşamaya çalışanların abartmasıyla iyice içinden çıkılmaz bir hal aldı ve hayatımızın en önemli konusu oldu.
Ve bu kimselere göre insanların yarısı güvenilmez.
İnsanların bana güvenmesi ya da benim birilerine güvenmem diye bir sorunum yok çünkü başkalarından bir şey beklemiyorum. Siz bir şeyler beklediğiniz için güvenmek istiyorsunuz.
Ne güveneceğim ya al gülüm ver gülüm. Kimseye ait olmam, teslim olmam, muhtaç olmam, bir şey bekliyorsam bir şey de veririm. Ama sen muhtaçsın, mecbursun, güvenmek zorundasın, yarı yolda bırakırsa ne yaparsın.
İnsanlara güvenmemiz gerekmiyor… Selam verir, merhaba der, baktım ki uymuyor çeker giderim… Dokuz çocuklu karısı olsam bile!
Gerçekten güvenilmeyen kimseler kötü insanlardır; katildir, hırsızdır. İki yalan söylemiş, bir sözünde durmamış… Bırakın bunları ya! Hem belki güveninizi yıktığı konuda haklıdır. Güven aramak hastalıktır, rahat olmalıyız.
Sadece kötü insan mı ona bakarım; yalancıymış, şuymuş buymuş… Selam vermediğiniz insanlarla dost oldum ben. Güvenmiyormuş! Ne kadar üzüldüm anlatamam çok da tın, kapı sağ tarafta!
Sizin o güvenilir dediğiniz insanları da biliyoruz. Yalancıdan katil olmaz mesela ama sizin o ağır abiler gerektiğinde kıtır kıtır adam keser!
Güven konusunu yanlış biliyorsunuz… Yalan söylüyor güvenilmez. Dedikodu ediyor, çapkın, sözünde durmuyor, tembel, aldığını vermiyor, bir öyle bir böyle vs vs.
Gerçek güvenilmezlik kötülüğün parçasıdır kötülerde olur. Güvenilmez kimse adam bile öldürür. Yalancı Dursun’la şimdi bunun ne alakası var, huy edinmiş.
Güven paronayakları yüzünden insanların yarısını çöpe attık! Sizin güvenilmez dediğiniz şeylerin hepsi bende var; dedikodu ederim, çapkınım, sözümde durmam, yalan söylerim, tembelim, bir öyle bir böyleyim… Ama bana göre ben bu toplumun dürüstlük anlamında en güvenilir insanıyım.
Sonuç olarak sorun güvenilmeyende değil güvenmeyende…