Sosyal medya çıktı, aşkta mertlik bozuldu...

Eskiden ilişkiler böyle değildi, ilk buluşmalar, ilk tanışmalar hepsinin ayrı bir heyecanı vardı. Onunla görüşeceğimiz an, elini tutup gözlerine bakıcağımız anın gelmesine az bir zaman kala kalbimiz pır pır atardı.Onu olduğu gibi kabul ederdik,hangi marka cep telefonu kullandığının, arabasının hangi marka olduğunun, nasıl giyindiğinin pek bir önemi yoktu. Elele tutuşur, sinemaya ve konsere giderdik. Birbirimize küçük ama anlamı büyük süprizler yapardık. Seni aradığına sevinirdin. Çünkü bilirdin ki yalnızca seni arardı. Evden aramasına izin verilmiyorsa, dışarıya çıkar karda yağsa, yağmur da yağsa ondan gelicek bir telefon için herşeyi göze alır ve telefon kulübesinde beklemeye başlardın.Sana ve ona ait şarkı vardı. En romantik anlarda o şarkıyı çalmaya başlar ve gözlerimiz dolardı. Tutkulu öpücükler vardı. Güven, sadakat, saygı vardı. Belden aşağı muhabbetler yoktu. Şimdi bakıyorum da etrafıma o eski aşkların yerini cep telefonları, facebook, instagram almış. İki sevgili yan yana geldiği zaman biri oyun oynuyor, diğeri kim nerde neler paylaşmış onlara bakıyor. Kimsenin muhabbet ettiği, birbirinin gözlerinin içine bakıp duygu yoğunluğu yaşadığı dakikalar yok.Artık whatsup' tan birbirimize gülücük yollayabilir, beğendiğimiz kafamız uyduğu takdirde buluşma gününü ayarlayabiliriz. Tüm bu süreçlerden geçtin ve buluştunuz. Masa da otururken telefonların elinizden düşmemesi gerekiyor ve onunla otururken bir başkasına daha mesaj atmalısınız ki, sosyal medyanın yaratmış olduğu ortamı bozmamış olurlar. Herkes o kadar yoğun ki, kalabalıklar içinde yalnızız aslında. Bu aralar kişisel olarak da gelişiyoruz. Kendimizi diğerlerinden daha aydınlanmış, daha yüksekte görmeye başladık! Kişisel olarak gelişime meraklı olmayanları artık hiç beğenmiyoruz artık. Farkındamısınız? Başkalarına mutlu olduğumuzu ispat edeceğiz diye "like" almak için fotoğraf yüklemeyi bir bırakabilsek... Sosyal medya da harcadığımız zamanı onun yerine etrafımızdaki kişilere ayırabilsek herşeyin ne kadar güzel olduğunu o zaman anlayacağız. Hayatın tutkusunun, aşkının, heyecanının içine kendimizi bir bırakabilsek.. Keşke...

Aşkla Ve mutlulukla Kalın...