- Kategori
- Şiir
Sözün özü
netten alıntı
gel diyorsun, anlamıyorsun
mevsimler değişirken birer birer ömrümde
değiştim ben de
o zamanlar sana koşmak
ve gülüşüne adanmışlığım
cahil cesaretiymiş çocuk kalbimin
dalında henüz yeşildim, hamdım
sabahın aynasında kamaşmıştı gözlerim
sen bana gitmek için gelmiştin, görmedim
dönüp yeniden, benim dallarıma konacağını bilmeden
bitmemiş bir resim gibi bırakıp kenara koydum seni
ve o resme başlamamış saydım kendimi
sen dumanlı bir hayâl
ışığı olmayan bir renk oldun zamanda
kendi suyunu tüketen dereydin
göğe çıkıp buharlaşan suda
hiç bir şey vazgeçilmez değilmiş oysa
insanın kendinden başka
ilk gençliğin saflığı
ihaneti tanımamışlıkla
hayâllerden inşâ edilen olguda
devâsa görürmüş insan karşısındakini
o hastalıklı ruhla
gel diyorsun, anlamıyorsun
sen artık benim için, camlarda vurmayan sabah
gelmeyen gemi, varılamayan limansın
ö l ü s ü n sözün özü
ö l ü l e r büyümez ki
7 Ocak 2009
Hâdiye Kaptan
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
- Toplam blog
- : 467
- : 145
- Kayıt tarihi
- : 16.05.11
Güzel Sanatlara tutkulu, Türk sanat müziği hayranı, deniz ve İstanbul âşığı şiiryazar bir fâni....