- Kategori
- Gündelik Yaşam
Sponge Bob olmak istiyorum!!
Bünye depresyona teslim olmuş, gördüğü her battaniyenin altına kıvrılmak istiyor. Masaların altına saklanıp sıcak köşelere sıkışmak istiyor. Bünye bu, mutsuzluğu ve üzüntüyü bir yere kadar kaldırıyor işte ne yapsın. Herkül değil ki gariban. Dayanamıyor işte. Televizyonda, gazetelerde reyting reyting diye allanıp pullanıp okunan toplumsal dramlara mı dayansın, ölümlü dünyanın alıp gittiği sevgili yakınlarına mı ağlasın bilemiyor. Böyle salya sümük, elde mendil sürüklüyor kendini biçare.
En iyi ilaç Sünger Bob. Tak VCD'ye yeğenin bizde geçirdiği tatilden kalma Sünger Bob CD'lerini, geç karşısına. O mavi gözlerini patlata patlata sevinip, tavanda yürürken aval aval bak, iyi geliyor. Hatta insanın içinden bir kelebek filesi alıp denizanası avına çıkmak geliyor, o kadar yani! İS-Tİ-YO-RUUUUM..... Boncuk mavi gözlerim olmasa da olur ama Patrick kadar iyi ve sadık bir arkadaşım olsun. İşimi onun sevdiği kadar seveyim. Üstelik iş arkadaşları ne kadar sevimsiz, patron ne kadar paragöz olusa olsun ben yaptığım işten zevk alayım istiyorum. Banane istiyorum. Bu günlerde başka da bir şey isteyecek mecalim yok zaten. Saçmalıyor muyum. İyi. Biraz saçmalamak iyi geliyor depresyona. Bir de Göksel'in o harika şarkısı. Sesini sonuna kadar açıp dinleyince biraz rahatlıyor insan. Ne diyor hatun?
"Düşündüm banka soymayı, ulu orta soyunmayı, hayatımdaki herkesi vurmayı. Affedin, depresyondayım"
Ben de, ben de depresyondayım. Üstelik hiç çıkasım yok. Hayatımın geri kalanını Sünger Bob seyrederek geçirmek istiyorum. Hatta kocamı boşayıp onunla evlenmek istiyorum. Sabahları sürüklenerek işe gidiyorum. İş maskemi akşama kadar idare edebiliyorum. Nasıl bir güçse bu artık 8 saat dayanıyor. Çaktırmıyorum. Ofisin kapısından çıkar çıkmaz bir üşüme geliyor içime. Koşarak battaniyemin altına sığınıyorum. Mendilim elimde, geçiyorum Sünger Bob'un karşısına. Bir süre tatildeyim blog arkadaşlarım. Ben Bikini kasabasından dönene kadar idare edin buraları. Son gözyaşlarımı akıtayım, biraz daha saklanayım yanınızdayım.
- Toplam blog
- : 79
- : 1562
- Kayıt tarihi
- : 24.07.06
1972 yılıydı. Doğdum. Evde hep kitap okuyan iki kişi vardı. Büyüdüm, okullar okudum. Birşey öğrenmed..