- Kategori
- İnançlar
Şükür Ya'rab

İçimde koskocaman bir çark vardı sanki, tam göğsümde nefes alamıyordum adeta boşluktaydım. Sürekli isyan ediyordum nerden geldiğimi ve kime gideceğimi unutmuştum. Artık benim için bir çıkış yolunun olmadığına karar verdiğimde Yaradan bana Ölümü hatırlattı babamı hiç beklemediğim bir şekilde kaybettim ve yakındığım onca şeyin ne kadar anlamsız olduğunu öğrendim babamın ölümünden sonra. Babamın ölümü bir nevi kendi ölümümü hatırlattı bana. Ne için dünyadayım diye defalarca sordum kendime ne için?
Allah'a inanan O'nu seven bir kulun O'nun takdir ettiği ve başına gönderdiği olumlu veya olumsuz her şeye katlanması, tahammül etmesi ve onu kabullenmesi gerektiğini düşündüm o gün.. Kendimi sabırlı olmaya alıştırdım.''Her şeyde hayır vardır.'', ''Neylerse güzel eyler'' sözlerini sürekli kendime telkin ettim. Hayatta düzelmez dediğim şeyler yaşamımda düzelmeye başladı çünkü artık şükrediyor , elimden geldiğince, O'nun emirlerini yerine getirmeye gayret ediyorum. Yaşamın zor değil aslında çok basit olduğunu anlıyorum. Mevlamın aslında benimle sürekli ilgilendiğini, beni sevdiğini ve bana yol gösterdiğini biliyorum. Şimdi düşünüyorum da anlamsızca yaşamış olduğum o yıllara yazık olmuş. Şu fani dünyada, içimdeki boşluğu farklı şeylerle doldurmaya çalışmışım. Gelen nimetlerine şükretmeden yaşamışım. Hoşuma gitmeyen şeylerle karşılaştığımda, bunların, bir sonraki yaşantımda, iyilik ve güzellik olarak döneceğini bilememişim..
''Bir şey hoşunuza gitmezken, o sizin için hayırlı olur. Bir şeyi sevdiğiniz halde, o hakkınızda kötü olur. Allah bilir siz bilemezsiniz ''buyurmuştur. Bu yüce kelamı hiç aklımızdan çıkarmayalım. Beynimize gönlümüze hatta yeryüzünden, gökyüzüne kadar her şeye her yere yazmaya çalışalım. Başa gelen olaylardan ağlayıp sızlanmak imanın zayıflığından ileri gelir. Sabra alışarak imanımızı güçlendirelim ve şükredelim. Allah yar ve yardımcımız olsun.