Suskunur, yutkunamazsın

...

Soğuk,
Çok soğuk.
Öyle soğuk ki!
Ağlayamazsın.

Umutsuzsun,
Ancak,
kuru kuru
Hıçkırırsın...

Ağlayamazsın,
Donar gözünde
yaşların;
tuzlu emeklerin...

'keşke!' diye bağırır:
'sen'
Ya da;
suskunur kalır.

Yutkunamazsın,
o kadar soğuk!

Hüznün,
çarpar tenine,
kaybolur yankılarında...

Ağlayamazsın,
Hıçkırırsın.
Boğazına yapışır karabasan gibi
Sessizliğin.

Kelimelerin
tek
tük,
tek...

Ve soğuk.
Titrek sesin içinde.
Beyninde,
her bir çeperinde.
Zihninde.

Keşke kadar soğuk,
Buz gibi.
İçin titrek.
Umutsuzsun.

Belki de korkak.
Kimbilir bir 'hiç'sin.

Bilinmeyene
dair
umudun yok.

Korkaksın.

'Keşke'lerin
unutturur
'korkaksın'
seslerini...

Ya da bastırır.

Soğuk, öyle soğuk ki.
Hafif bir umut yakar tenini.
Yutkunamazsın.
Umuttan korkarsın.

Suskunursun
ve
beklemeye
mahkumsun.

Tek bir 'sarkıt'sın.
Yapayalnızsın.

Çok da eskilerde olmayan bir tarihte doğdu. Kulağına ismini fısıldadılar: İsmail. İsmini büyüyünc..