- Kategori
- Şiir
Tanrıların İkramı Siyah Gülümsemeler...!
Bak sevgili
Gökyüzü nasıl eskitti mavisini
Dünyanın bütün mavileri gözlerinde artık
Gece akıyor bu kentten sokak sokak
Hava nemli
Havada küf
Çekilmiş caddelerden alın teri
Kim söküyor bu parke taşlarını kaldırımlardan
Bir çocuk takılacak, düşecek diyorum
Kanayacak dizleri
Bir yığın düzmece hayaller konacak kirpiklerine
Düşecek sonra o uçurumdan
Tut diyecek oluyorum elinden çocuğun/ tut
Tutamazsın/ biliyorum
Aynı yerden kanar yaran
Gör sevgili
Gitseler de buradalar
Kulaklarında çınlıyor ölümün sesi
Üşüyor yollar
Uzuyor patikalar
Duvarlar gülüyor görüyor musun?
Kendine topal köhne akşamlar
Sokaktan geçen birkaç sefil kedi
Ve o ayyaş adam
Dilinde yine Hayyam
Ceplerinde bir yığın düş eskisi
Elinde yama tutmaz bir resim
Kan oturmuş gözlerine sevgili
Bir kere gülsen diyorum
gülüyorsun
Sen siyah gülünce kelebekler ölüyor
Tanrı kendine saklıyor renklerini
Git sevgili
Hava soğuk
İklim kış
Dışarıda yalandan bir kalabalık
İnsanlar tıkış tıkış
Son aklıma düşürdüğüm bir tren garı
Ayrılığın başka adı yok
Bir tarafı yalnızlık
Bir tarafı kendine kabadayı
Mavi bir yolculuk dileyecek oluyorum bütün iyi niyetimle
Deniz diyorsun kararan gözlerinle
Dalgalandırma gözlerini
Su almasın hiçbir kâğıttan gemi
Bir sigara yakıyorsun
Bu tütün öldürecek seni
Sarı bir ölüm
Sisli bir akşamda sararken her yanını duman
Bükülecek çelik
Demir paslanacak
Kurşun gibi hızlı
Kurşun gibi ağır
Ahhh sevgili Sen bilmezsin
İşte böyle hallerde tanrı hep sağır
Bekle sevgili
Uzun ayrılıklar biriktir ki sevincin büyük olsun
Çocukluğuna düş/
Düşlerine kuş konsun
Bozulacak büyü
İş tutan eller yorulacak
Ten makamında bir ezgi yapışacak gül rengi akşamlara
Tırnaklarını kes
Saçlarını tara
Kokular sürün
Sakın dokunma kirli sakalına
Görünmesin gamzene doldurduğun hüzün
Zamanı çal aynalardan
Gölgeni iliştir intihar kıyısına
Kaza süsü de verebilirsin
Endişelenme
Gölgesiz de gezebilirsin
Üşümüş bir güneşin altında
Ahh ömürsüzüm
Sesindeki haylazla buluştur sessizliği
Kendi tuzağında kırılıyor aşk
Kalsın ölüm başka baharlara
kokun
rengin
dilin
Hepsi senin
Buluşuyor aynı duayla
O pas tutmuş kapıyı arala ve çık
Var gücünle tanrıların ikramını alkışla
/Övünen bizden değildir/
Sevgi Dündar//ekim2010
- Toplam blog
- : 16
- : 459
- Kayıt tarihi
- : 30.11.10
Samsun doğumluyum. Halen Samsun'da serbest mali müşavir olarak çalışıyorum. Edebiyat, özellikle d..