- Kategori
- Şiir
Taşı beni

/rüzgâr aynı rüzgârdır dalında
lâkin, herkes ayrı ayrı yönlere savrulur/
zamanın sarstığı can ağacın
kaç kez soldu yaprağından
kaç kez gitti geldi ölümlere
son nefeste iken
kaç kez ipten aldın boynunu
kaç kez tartıldı
acılar terazisinde dayanıklığın
içinin belirsizliğinde durup bekleyen
yangının uzun soluğu
yarım yamalak yaşananlardan sıyrılıp
vaktidir artık kendine gelmenin
azaldı zaman
içten içe susup kenara yığdıklarını
dök artık diline
vaktidir korkularından sıyrılmaların
çek çıkrığını gecenin / güne
saygıyla eğil önünde
bu vakte kadar yarattıklarının
öp dudaklarınla şükürle
durmadan kendine çektiğin kılıcı
kınına koy
hadi taşı beni bedenim, yepyeni bir güne
14 Mart 2009
Hâdiye Kaptan
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir