- Kategori
- Şiir
Tay olmak var yeniden
Nasıl bir ömür, nasıl bir öykü, nasıl bir gündür bugün...
Ellerim soğuk, yüreğim tutuk, gözlerimdeki bakış o kadar buruk...
Korkularımdan korktum da, utanç korkum oldu benim,
Eylülleri sevdim, yapraklar aynam oldu benim...
Çırpındım uzak sularda, limanlara uğramaya korktum,
En umulmaz yere savruldum, rüyalarımda en çok kendimi vurdum...
İnsanlar hem sevdiğim oldu
Hem alnıma dayadığım tabancada kurşunum...
Ne çok öldüm ben, ne çok
Ne çok yeniden kalemime tutundum...
Yalnızlığımın nedeni ben miyim yoksa,
Odun atıp duruyorum belki de kendi yangınıma...
Ah tay olmak var yeniden, bu ihtiyar ata inat,
Yoruldum rüyalardan, bana gerçeği anlat...
Deniz Çelimli
Ellerim soğuk, yüreğim tutuk, gözlerimdeki bakış o kadar buruk...
Korkularımdan korktum da, utanç korkum oldu benim,
Eylülleri sevdim, yapraklar aynam oldu benim...
Çırpındım uzak sularda, limanlara uğramaya korktum,
En umulmaz yere savruldum, rüyalarımda en çok kendimi vurdum...
İnsanlar hem sevdiğim oldu
Hem alnıma dayadığım tabancada kurşunum...
Ne çok öldüm ben, ne çok
Ne çok yeniden kalemime tutundum...
Yalnızlığımın nedeni ben miyim yoksa,
Odun atıp duruyorum belki de kendi yangınıma...
Ah tay olmak var yeniden, bu ihtiyar ata inat,
Yoruldum rüyalardan, bana gerçeği anlat...
Deniz Çelimli
- Toplam blog
- : 42
- : 320
- Kayıt tarihi
- : 04.09.08
Beni bir dağın başında kimsesiz bıraksalar, ben yine de yazardım sanırım. Doğduğumdan bu yana yaz..