- Kategori
- Haber
Terörün yüzü
İnsanoğlu, sürekli aynı şeylere maruz kalınca veya defalarca görünce ülfet peyda ediyor. En olağanüstü durumlara bile tepkisiz, sıradan bakmaya başlıyor. O kadar çok ve çeşitli ölüm olayı var ki, artık teröre kurban ettiklerimiz karşısında dahi Şehit cenazelerine yakışır törenler yapılamıyor.
Evet törenler yapılıyor ancak o hissiyatı gözyaşlarımızla belli edemiyoruz. Hemen eline döviz alan birkaç kişi, Şehit'in tabutu arkasında naravari sloganlar atmaya başlıyor ya da sağa-sola saldırıp güya bizim adımıza duygularını dışa vuruyorlar. Eskiden hırsızlar evlere girip değerli eşyalarımızı çalardı da günlerce olayın vehametiyle diken üstünde olurduk. Sonraları bu hırsızlar yüzsüzlüğü ve gözüdönmüşlüğü ele alınca, birinin kolundaki bilezikleri almak için satırla kesmeye başladılar.
İlk böyle bir haber duyduğumuzda olay hemen Şehir fsane'si oluvermişti. İnsanlar çocuklarını bile sokağa çıkaramamıştı korkudan. Ama zamanla ne oldu? Bilişimin, Medya'nın yaygınlaşması, Satanizm, terörizm gibi ekollerin sıkça gündemde olması; doğranarak işlenen cinayetleri, bombalarla yapılan intiharları ne kadar bayağı yaptı gözümüzde. Vahşetin ve terörün salyalı, kara yüzünü artık seçemez olduk! Şimdilerde hanginiz çocuklarını dışarı çıkarmaktan çekiniyor? Halbuki 20-30 yıl öncesinden daha fazla cinayet, dolandırıcılık, adam kaçırma, tecavüz, suikast vs. olmuyor mu?
Terörün esas yüzünü nasıl ayırt edeceğiz peki? O zaman Hakkari'de meydana gelen bombalama olayının kahramanı küçük Zeynep'e bakın! Olay sonrası sedyede taşınırken Zeynep'in neler olup bittiğini anlayamayan, şaşkın ve masum yüzünü hepiniz görmüşsünüzdür. Bir yanda Zeynep'in savunmasız, masum yüzü; diğer yanda terörün gözü kanlı, kara yüzü! Bu ikisini kıyas edince birşeyleri hissediyorsunuz. O masum yüz, yıllar sonra anlayacak terörün elinden neleri aldığını ancak niçin aldığını anlayamayacak. Terör insanlara korku vermekten başka bir anlam taşımıyor. Korkuyu da çıkarınca tanımından, terör için "anlamsız" tabirinden başka bir ifade bulamıyoruz.
Terör hep saatli bir bomba gibi birçok ruh hastasının elinde kullanıldı. Ve bugüne kadar Vatan'a, Millet'e hayırlı işlere vesile olmadı maalesef. Kimi zaman masum insanların kanını döktü, kimi zamanda kullananın. Ama hiç kimseye birşeyler veremedi, sorunları çözemedi, kapıları açamadı, insanları biraraya getiremedi yüzyıllarca. İnsanları, halkları, sevenleri ayırdı, dert üstüne yeni dertler ekledi, masumların hayatlarını söndürdü.
Diyorum ya terör, normal bir insanın çözüm adına kullanabileceği mantıklı bir yol değildir; bu iş olsa olsa ruh hastalarının işidir. Ancak hislerini kaybetmiş, mantığını kaybetmiş, ruhlarını kaybetmiş insanlar bu denli kana susamış olabilir. Çaresi yok mu peki? Elbette var: Eğitim!
- Toplam blog
- : 17
- : 494
- Kayıt tarihi
- : 09.06.06
Herşey çok güzel olacak, yeter ki ümidiniz kırık olmasın.....