Tiyatro bağımlısı oldum!

2009 yılını kendi adıma ‘’Sanat ve Kültür’’ yılı ilan ediyorum. Artık tiryakisi olduğum tiyatro, en sık katıldığım etkinliklerin başında geliyor. Devlet Tiyatrosu, Şehir Tiyatrosu ve Özel Tiyatrolar çok güzel oyunlara perde açıyorlar. Bir hafta içinde üç oyun seyrettiğim oluyor.

Devlet Tiyatrosu’nun oyunları arasında ‘’Bavul Hikayesi’’ oyunu yerli bir yazarın, Oyunu Raşit Çelikezer yazmış, Turgay Kantürk rejisini yapmış. Işıl Dayıoğlu ile Nişan Şirinyan çok güzel bir oyun çıkarıyorlar. Oyun, uzun yıllara yayılan bir kadın-erkek ilişkisinin temel kırılma noktaları üzerine kurgulanmış.

Yine Devlet Tiyatrosu’nda Ahmet Hamdi Tanpınar’ın yazdığı bir romandan oyunu uyarlayan ve rejisini yapan Özgür Yalım, sahneye çok güzel bir oyun getirmiş. ‘’Saatleri Ayarlama Enstitüsü’’ oyunu; saat, zaman ve insan ilişkilerini irdelerken, Türk insanının doğu ve batı arasındaki bölünmüşlüğünü de gözler önüne sermektedir. Bu oyunun kadrosu bir hayli kalabalık ve gerçekten de zevkle seyrediliyor.

Devlet Tiyatrosu’nun Şişli Cevahir Sahnesi’nde ‘’Ful Yaprakları’’ isimli oyunu Civan Canova yazmış. Turgay Kantürk’ün sahneye koyduğu oyun, günümüzün sanal iletişimine çarpıcı bir örnek teşkil ediyor. ‘’Ful Yaprakları’’ sesleri çıkmadığı halde hayata haykırmaya çalışanların oyunudur. Özlem Güveli Türker, Özden Çiftçi ve Musa Uzunlar’ın rol aldıkları oyun beni çok etkiledi.

Şehir Tiyatrosu’nun artık klasikleşmiş bir Aziz Nesin oyunu olan ‘’Yaşar Ne Yaşar, Ne Yaşamaz’’ı kalabalık kadrosu ve ilginç hapishane dekoru ile seyredilmeye değer buldum.

Daha önce seyrettiğim oyunlardan bu yıl da sahnelenen Cahide Sonku’nun hayatını anlatan ‘’Dinmeyen Alkışlar’’ oyununu tavsiye edebilirim. Çok beğendiğim ‘’Yedi Tepeli Aşk’’ oyunu ise nedense repertuardan kaldırıldı. İyi ki seyretmişim diyorum bu oyun için. Tek kişilik bir oyun olan ve Sait Faik’in hayatını anlatan ‘’Meraklısı için Öyle Bir Hikaye’’ zevkle izlenebilir.

Gündemimde seyretmek istediğim oyunlar arasında ise ‘’Bir Şehnaz Oyun’’, ‘’Ölümsüz Öykü’’, ‘’Dönüşüm’’ ve ‘’Ne Dersin Azizim’’ var.

Ben tiyatro bağımlısı oldum! Darısı başınıza!..