- Kategori
- Şiir
Toprak arıyorum...

Şaşırtıyor insanı
Bu günlük güneşlik havalar
Olmadık yerde
Çiçek açasım geliyor…
Memleket bereketli
İnsanlar yürekli ve sevgi dolu
Gübresi bol
Suyu bol “Adanam” benim…
Şımarıyor insan
Bu dostlar bu sevmeler de
Saksı da bir çiçek olduğumu
Unutmuş
Olmadık yerlerde
Olmadık zamanlarda kök salmaya
“Toprak arıyorum…”
Her akşam Adana da
Ağaçların tepesinde
Kıvrılıp yatar bulutlar
Gökyüzü katlanır
Yeni açılmış yufka gibi…
Zirzop denir bu kente
İçimdeki serseriye
Biraz ileri de sırtımı dayadığım
Baba evi ana kucağı
Biraz ötede güvercin uçurduğumuz
Altında şalgam içtiğimiz
Komşu evleri
Ya sokak değişti
Ya da ben bulamıyorum
Ne anamı ne de babamı…
Aynı sokak aynı arkadaşlarım
Kimse tanımıyor birbirini…
Şaşırtıyor insanı
Bu günlük güneşlik havalar
Olmadık yerde
Çiçek açasım geliyor…
Memleket bereketli
İnsanlar yürekli ve sevgi dolu
Gübresi bol
Suyu bol “Adanam” benim…
Şımarıyor insan
Bu dostlar bu sevmeler de
Saksı da bir çiçek olduğumu
Unutmuş
Olmadık yerlerde
Olmadık zamanlarda kök salmaya
“Toprak arıyorum…”
Bilen bilir unutanlar hatırlar
Gülücükler bile
Portakal çiçeği kokar bu kentte…
Yıl 2013 Mevsim sonbahar
Aylardan Aralık
Aynı sokak
Aynı Ali, aynı Hasan, Yavuz
Ve bırakıp giden Şimşek,
Aynı kahvehane
Aynı Deli İbo
Aynı gınıni Mustafa
Ve ben;
Dostlarımdan,
Sevdiklerimden uzaklarda
Çocukluğumu katlederek;
Gençliğimi arıyorum…
“Toprağı arar gibi”
Ne gören var, ne de duyan…
Erdoğan ÖZGENÇ
Adana 01.12.2013 13.23