- Kategori
- Şiir
Tüm adamlar düşman

Uzun bir sokağın işlek bir noktasında
Kardan buz mavisiydi yollar
Bir jeep' in nikelaj kaplı aynasın da kendisine bakıyordu bir çocuk
Ansızın kulağı koparılırcasına çekildi
Ve bir köpek cesedi gibi atıldı biraz ileriye
Bir mühür gibi vurulan tokadın hemen ardından
Ve o koca adamın fransız kundurası iz bırakırken hemen önünde
ARTIK TÜM ADAMLAR DÜŞMANDI
UFAK BİR YÜREĞİN EN DERİN KÖŞESİNDE...