- Kategori
- Şiir
Türkiyeli . . .

Türkiyeli. . .
Ben,
Bir zamanlar, " Türkiyeli" idim, " Türkiyeli. . . "
Anam bir Çerkez güzeliydi,
Babam ise bir Kürt beyi. .
Ağabeyimin eşi bir Zaza,
Bacım ise, varmıştı bir Tatar' a. .
Amcalarımız, dayılarımız, dedelerimiz,
Çanakkale ve Kurtuluş Savaşları'nda,
Savaşmışlardı omuz omuza. .
Ve küllerinden bir ülke yaratmışlardı,
Tarihi yeniden yaza, yaza. . .
Ben,
Bir zamanlar, " Türkiyeli" idim, " Türkiyeli. . . "
O uğursuz Eylül öncesiydi,
Manavımız bir Rum,
Bakkalımız Ermeni. .
Ve ilk işime girmiştim,
Patronum ise Musevi. .
Bayramlarımızı hep birlikte kutlar,
Sık, sık kol-kola yürürdük,
Aynı sokakları, aynı caddeleri.
Onlar Havra ve Kiliselerine giderlerdi,
Biz ise Cami. . .
Ben,
Bir zamanlar, " Türkiyeli" idim, " Türkiyeli"
Akrabadan yakın dostlarımız vardı;
Boşnakdı, Lazdı, Abazaydı kimisi,
Birlikte paylaşırdık, acı, tatlı günleri,
Kimisi Alevîydi, kimisi Sünni, kimisi Süryani. .
Kısacası dostlarım;
Ben, bir zamanlar,
" Türkiyeli" idim, " Türkiyeli. . . . "