- Kategori
- Şiir
Üç Nokta

Üç noktayla yaşamasını öğreneceksin hayatı
Nice yaşanmamışlıklar kalacak gönlünde
Tam seviyorum derken
Anlamını unutacaksın sevmenin...
Eller göreceksin tutmasını bilmeyen.
Şöyle sıkıca kavrayamayacak seni.
En ihtiyacın olan anda uzanmayan…
Gözler göreceksin bir damla yaş akmamış,
Şöyle sevgiyle içten içe bakmamış.
Sanki bir cam parçası
Ya da mercan tanesi.
Zümrüt olsa ne yazar,
İçi zulüm hanesi…
Sonra diller göreceksin
Aşktan mahrum.
Sevda sözcükleri yalan olacak,
Aşk şarkıları çok uzak…
Kalpler göreceksin
İçinde sevdadan eser yok.
Sorsan içindedir aşkın alası,
Bir de girip baksan.
Rengi kararmış bir kan pompası…
Âşıklar göreceksin
Birbirinden ayrı,
Zalimin eline düşmüş,
Bir diktatatörün elinde kukla,
Aman sevme, aşkı kalbinde sakla...
Ya da aşığım diyenler göreceksin
Söz de aşktır onlarınkisi
Ama ne gönül var ortada
Ne de sevdanın sesi...
Sonra nokta koymak isteyeceksin hayata
Ama noktalar çok görülecek sana.
Bari virgül verin dinlenmek için,
Dinlenmesi mi olur senin gibi bir hiçin.
Bir soru işareti belirmesin kafanda,
Düzen böyle gelmiş böyle gider dünya da.
Ünlemlere yer verme sonra başını yerler.
Karanlık zindanlarda seni mahkûm ederler.
Üç noktayı koy art arda
Yarım kalmışlığına yan.
Düzen arama dünyada,
Hayattan habersiz insan...
ERENŞAH