- Kategori
- Edebiyat
Uçurtmalar uçuracaksın
ilk uçurtma
Bir gün uyanırsın sessiz sabaha. Alışılagelmiş bir melodinin yokluğuyla dikilir gözlerin duvardaki saate. Akrep yorgun düşmüştür yelkovanı kovalamaktan. Gözlerini kapadığın gibi kovalamacaların gelir aklına. Yetişmek için koşmaların, tepebaşında verdiğin molalar ve elini uzatıp tam yakaladım derken kaçırdığın düşlerin.
İlk uçurtmamızı hatırlıyor musun? Benimki pembe seninki maviydi, üstüne ismimizin baş harflerini yazmıştık hani. Daha yükseklere uçurmak için minik adımlarımızla yarışmıştık çayırlarda. Seninki daha erken buluşmuştu gökyüzüyle. Benimki neden o kadar yükselmiyor derken birden minik ellerimden kaçıvermiş, gökyüzünün ipine takılmış hızla yükselmeye başlamıştı. “Aaa senin uçurtman benimkini kovalıyor” dediğinde ben çoktan gözlerimde yaşlarla takılmıştım peşine uçurtmamın. Sen de dayanamayıp “Hadi ağlama şimdi benimki seninkini yakalayıp getirecek deyip özgürlüğe salıvermiştin uçurtmanı”. Sence yakalamış mıdır dersin? Buluşmuşlar mıdır gökyüzünde?
Yakalayıp getiremeyeceğini bildiğim halde bu yazdığımız senaryoya inanmak istiyorum bazen biliyor musun? Tıpkı gerçekleşmeyeceğini bildiğin halde düşler kurmak gibi bir şey bu. Bulutlar en hüzünlü şarkıyı dinleyip gözlerinden süzülen yaşlara engel olamasa bile ıslanmaya aldırmadan saatlerce dar sokaklarda yürümek gibi düş kurmak. Güneş hep vardır ve olacaktır. Arada bulutların arkasından selam verip umudu fısıldayacaktır. Ve sen hep gerçekleşmesini umduğun düşler kuracaksın hayata dair. Uçurtmalar uçuracaksın, önce kaçırdıklarının kanadına takılıp kovalamayı öreneceksin, sonra uçurtmaların kaçmasın diye gökyüzünün ipini tutabilmeyi. Ama içindeki çocuk minik ellerini açmış hep dua edecek mavi uçurtmanın pembe uçurtmayı yakalayıp getirmesi için...
Sevgiyle kalın
- Toplam blog
- : 5
- : 874
- Kayıt tarihi
- : 29.11.08
1984 İstanbul doğumluyum. Lisans eğitimimi İstanbulda tamamladım. Kitap okumayı, farklı kültürleri t..